Τι είναι αυτό με την παπαγαλία στην 3η Λυκείου;

[Pen_addict]

Τι είναι όλη αυτή η μανία με την παπαγαλία στην 3η λυκείου, ειδικά στην ιστορία;
Εγώ προσωπικά δεν είχα παπαγαλίσει ούτε παπαγάλιζα ΤΙΠΟΤΑ μέχρι και την δευτέρα λυκείου και δεν είχα κανένα πρόβλημα. Και έρχομαι στην 3η λυκείου και μου λένε «να τα μάθεις παπαγαλία» και βλέπω και τους γύρους μου (τους περισσότερους δηλαδή υπάρχουν και άλλη που τα μαθαίνουν με δικά τους λόγια) που την μαθαίνουν με αυτόν τον τρόπο. Μιας και δεν είχα συνηθίσει στο να μαθαίνω παπαγαλία τα βρήκα μπαστούνια. Και να λένε ότι με το να τα λες με τα «δικά σου λόγια» ότι βαθμολογείται "αρνητικά". Κατά πόσο ισχύει αυτό δεν γνωρίζω, αλλά βλέπω πως είναι αμφιλεγόμενο θέμα γενικά. Πιο πολύ τα γράφω για τον εαυτό μου, αλλά θα ήθελα να ακούσω γνώμες σχετικά με αυτό το θέμα.

 

[Cade]

Τι είναι όλη αυτή η μανία με την παπαγαλία στην 3η λυκείου, ειδικά στην ιστορία;
Εγώ προσωπικά δεν είχα παπαγαλίσει ούτε παπαγάλιζα ΤΙΠΟΤΑ μέχρι και την δευτέρα λυκείου και δεν είχα κανένα πρόβλημα. Και έρχομαι στην 3η λυκείου και μου λένε «να τα μάθεις παπαγαλία» και βλέπω και τους γύρους μου (τους περισσότερους δηλαδή υπάρχουν και άλλη που τα μαθαίνουν με δικά τους λόγια) που την μαθαίνουν με αυτόν τον τρόπο. Μιας και δεν είχα συνηθίσει στο να μαθαίνω παπαγαλία τα βρήκα μπαστούνια. Και να λένε ότι με το να τα λες με τα «δικά σου λόγια» ότι βαθμολογείται "αρνητικά". Κατά πόσο ισχύει αυτό δεν γνωρίζω, αλλά βλέπω πως είναι αμφιλεγόμενο θέμα γενικά. Πιο πολύ τα γράφω για τον εαυτό μου, αλλά θα ήθελα να ακούσω γνώμες σχετικά με αυτό το θέμα.

Αυτό δεν ισχύει, απλώς κάθε φορά που κάποιος πάει να "αλλάξει" ένα δυσνόητο ίσως κομμάτι του κειμένου συνήθως αλλοιώνει το νόημα

 

[Pen_addict]

Αυτό δεν ισχύει, απλώς κάθε φορά που κάποιος πάει να "αλλάξει" ένα δυσνόητο ίσως κομμάτι του κειμένου συνήθως αλλοιώνει το νόημα

Υποθέτω πως έχει ένα νόημα αυτό που λες.

Αλλά και πάλι, νιώθω ότι το ίδιο τα "σύστημα" προωθεί την παπαγαλία με δυσνόητους, εάν όχι αρκετές φορές ακαταλαβίστικους όρους, βλ. Βενιζελισμός, Φεντερασιόν κ.ά. και επιπλέον με πάρα πολύ λεπτές λεπτομέρειες που επί το πλείστον άχρηστες βλ. «Γενικά, το προσφυγικό ζήτημα στη διάρκεια της Επανάστασης δεν αντιμετωπίστηκε μεθοδικά», «Οι δυσμενέστατες συνθήκες κατά την Επανάσταση αλλά και οι κατά τόπους αντιδράσεις εμπόδισαν την εφαρμογή μέτρων για την επίλυση του προβλήματος.» κ.ά.

Είχα προσπαθήσει και εγώ την παπαγαλία (καλύτερα αποστήθιση) αλλά με κούραζε πάρα πολύ και την σταμάτησα. Πλέον προσπαθώ να τα μαθαίνω με δικά μου λόγια.

 

[nimbus]

Τι είναι όλη αυτή η μανία με την παπαγαλία στην 3η λυκείου, ειδικά στην ιστορία;
Εγώ προσωπικά δεν είχα παπαγαλίσει ούτε παπαγάλιζα ΤΙΠΟΤΑ μέχρι και την δευτέρα λυκείου και δεν είχα κανένα πρόβλημα. Και έρχομαι στην 3η λυκείου και μου λένε «να τα μάθεις παπαγαλία» και βλέπω και τους γύρους μου (τους περισσότερους δηλαδή υπάρχουν και άλλη που τα μαθαίνουν με δικά τους λόγια) που την μαθαίνουν με αυτόν τον τρόπο. Μιας και δεν είχα συνηθίσει στο να μαθαίνω παπαγαλία τα βρήκα μπαστούνια. Και να λένε ότι με το να τα λες με τα «δικά σου λόγια» ότι βαθμολογείται "αρνητικά". Κατά πόσο ισχύει αυτό δεν γνωρίζω, αλλά βλέπω πως είναι αμφιλεγόμενο θέμα γενικά. Πιο πολύ τα γράφω για τον εαυτό μου, αλλά θα ήθελα να ακούσω γνώμες σχετικά με αυτό το θέμα.

Αυτό είναι υπερβολή, προφανώς μπορείς να λες την ιστορία με δικά σου λόγια εφόσον δεν ξεχνάς λεπτομέρειες και κάνεις τις σωστές αναφορές. Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν λέξεις-κλειδιά , ακόμα και στη βιολογία, που αν δεν αναφερθούν χάνεται το νόημα. Αν πεις ταξίδι αντί για εκστρατεία, μπερδέψεις ονόματα φορέων... Πολλά τέτοια.

 

[Samael]

Θυμάμαι Β ή Γ λυκείου είχαμε μια καθηγήτρια στην ιστορία που έλεγε στους θεωρητικούς, με ιδιαίτερα φανατικό τρόπο, πως πρέπει να παπαγαλήσουν για τις πανελλήνιες αυτολεξεί κείμενα μέχρι και την τελευταία τελεία.

Πιστεύω οτι αυτή η τακτική απαλάσσει τους καθηγητές απο το βάρος να βοηθήσουν κάθε μαθητή ξεχωριστά, αλλά ταυτόχρονα τον εμποδίζει απο το να φέρει την ύλη στα μέτρα του, και στο δικό του επίπεδο έκφρασης κα κατανόησης. Το οποίο προφανώς απαιτεί χρόνο και ικανότητα απο τον καθηγητή αλλά και απο τον μαθητή. Με λίγα λόγια ο μαθητής ξεσκίζεται αλλά το αποτέλεσμα είναι σίγουρο και ο καθηγητής δεν κουράζεται.

Θα ευχηθώ καλό κουράγιο και θα πω οτι το προσωπικό μου συμπέρασμα είναι οτι γενικά το σχολείο και ένα 50% εως 70% του πανεπιστημίου δεν στοχεύουν στην ουσιαστική μόρφωση. Αυτό είναι υπόθεση του καθενός(δυστυχώς ή ευτυχώς). Ο σκοπός τους είναι απλά η τυποποίηση για να λέμε οτι υπάρχει εκπαίδευση. Τώρα πόσο καλά αυτή η εκπαίδευση γίνεται...αλλού παπά ευαγγέλιο. Και καλά στο πανεπιστήμιο το λένε και οι ίδιοι ξεκάθαρα οτι η προτεραιότητα κατά 90% εως 99% είναι η έρευνα και όχι η διδασκαλία. Αλλά στα σχολεία είναι απαράδεκτη η προσέγγιση.

Τέλος πάντων, η ουσία είναι οτι δυστυχώς μέχρι να φτάσεις σε ένα α επίπεδο που θα έχεις ξεφύγει απο αυτά, θα πρέπει να τα τρως στην μάπα. Αργότερα βέβαια έχεις άλλα προβλήματα, αλλά σε αδρές γραμμές είναι καλύτερα.

 

[Scandal]

Σε κάποια μαθήματα η παπαγαλία σε κάνει να νιώθεις πιο ασφαλής.
Ας πούμε σε μαθήματα όπως την τότε ΑΟΔΕ και το μέχρι και σήμερα ΑΟΘ, παπαγαλίζεις τη θεωρία (η οποία δεν χρειάζεται και κανένα τρελό IQ για να μασήσεις την πληροφορία) και μόλις δεις την ερώτηση θεωρίας την απαντάς γρήγορα και νεράκι και αυτό ήταν όλο, πήρες όλα τα μόρια και κοιμάσαι ήσυχος.

 

[Pen_addict]

Θυμάμαι Β ή Γ λυκείου είχαμε μια καθηγήτρια στην ιστορία που έλεγε στους θεωρητικούς, με ιδιαίτερα φανατικό τρόπο, πως πρέπει να παπαγαλήσουν για τις πανελλήνιες αυτολεξεί κείμενα μέχρι και την τελευταία τελεία.

Πιστεύω οτι αυτή η τακτική απαλάσσει τους καθηγητές απο το βάρος να βοηθήσουν κάθε μαθητή ξεχωριστά, αλλά ταυτόχρονα τον εμποδίζει απο το να φέρει την ύλη στα μέτρα του, και στο δικό του επίπεδο έκφρασης κα κατανόησης. Το οποίο προφανώς απαιτεί χρόνο και ικανότητα απο τον καθηγητή αλλά και απο τον μαθητή. Με λίγα λόγια ο μαθητής ξεσκίζεται αλλά το αποτέλεσμα είναι σίγουρο και ο καθηγητής δεν κουράζεται.

Θα ευχηθώ καλό κουράγιο και θα πω οτι το προσωπικό μου συμπέρασμα είναι οτι γενικά το σχολείο και ένα 50% εως 70% του πανεπιστημίου δεν στοχεύουν στην ουσιαστική μόρφωση. Αυτό είναι υπόθεση του καθενός(δυστυχώς ή ευτυχώς). Ο σκοπός τους είναι απλά η τυποποίηση για να λέμε οτι υπάρχει εκπαίδευση. Τώρα πόσο καλά αυτή η εκπαίδευση γίνεται...αλλού παπά ευαγγέλιο. Και καλά στο πανεπιστήμιο το λένε και οι ίδιοι ξεκάθαρα οτι η προτεραιότητα κατά 90% εως 99% είναι η έρευνα και όχι η διδασκαλία. Αλλά στα σχολεία είναι απαράδεκτη η προσέγγιση.

Τέλος πάντων, η ουσία είναι οτι δυστυχώς μέχρι να φτάσεις σε ένα α επίπεδο που θα έχεις ξεφύγει απο αυτά, θα πρέπει να τα τρως στην μάπα. Αργότερα βέβαια έχεις άλλα προβλήματα, αλλά σε αδρές γραμμές είναι καλύτερα.

Κατάλαβα, ευχαριστώ για την απάντηση!

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 26 Μαΐου 2022

Σε κάποια μαθήματα η παπαγαλία σε κάνει να νιώθεις πιο ασφαλής.
Ας πούμε σε μαθήματα όπως την τότε ΑΟΔΕ και το μέχρι και σήμερα ΑΟΘ, παπαγαλίζεις τη θεωρία (η οποία δεν χρειάζεται και κανένα τρελό IQ για να μασήσεις την πληροφορία) και μόλις δεις την ερώτηση θεωρίας την απαντάς γρήγορα και νεράκι και αυτό ήταν όλο, πήρες όλα τα μόρια και κοιμάσαι ήσυχος.

Υποθέτω πως για κάποιον που την έχει συνηθίσει θα έχει αυτό το αποτέλεσμα. Προσωπικά το βρίσκω πολύ πιο εύκολο και ξεκούραστο και παραδόξως νιώθω και μία μεγαλύτερη σιγουριά να το εκφέρω με τα δικά μου λόγια. Νιώθω σιγουριά επειδή άμα έχω την ιδέα στον κεφάλι μου κάπως θα το γράψω με δικά μου λόγια στο χαρτί, ενώ με την αποστήθιση μπορεί να κολλήσεις κάπου και να κάνεις ολόκληρη μανούρα μέχρι να σου έρθει η συνέχεια.

Βέβαια δεν έχω ιδέα από οικονομικά και άλλα τέτοια μαθήματα εκτός της Ιστορίας μιας και είμαι θεωρητική κατεύθυνση.

 

[archaios19]

Η παπαγαλία, δυστυχώς, είναι ο μόνος ασφαλής τρόπος να μάθεις την Ιστορία Ο.Π. της Γ' Λυκείου. Οι διορθωτές θέλουν να δουν απαντήσεις που αναδιατυπώνουν περισσότερο ή λιγότερο πιστά το βιβλίο και, για να είσαι σίγουρος ότι θα εξασφαλίσεις τις περισσότερες δυνατές μονάδες, αυτό καλείσαι να κάνεις. Φυσικά και θα χρησιμοποιείς δικές σου λέξεις αν δεν θυμάσαι τις διατυπώσεις του βιβλίου, αλλά αυτό να γίνεται σε περιορισμένο βαθμό. Αυτό που πρέπει να καταλάβουν οι υποψήφιοι είναι ότι οι Πανελλήνιες δεν αξιολογούν ουσιαστικά γνώσεις, αλλά δεξιότητες, όπως η απομνημόνευση, η σύνθεση κλπ.

Φυσικά και δεν πρόκειται για εύκολη διαδικασία, ειδικά από τη στιγμή που μέχρι τώρα δεν την ακολουθούσες. Και εδώ που τα λέμε, πρέπει να είναι ελάχιστοι οι μαθητές που μέχρι και τη Β' Λυκείου μάθαιναν απ'έξω την εκάστοτε ύλη. Σκέψου λοιπόν ότι δεν είσαι ο μόνος που θα κληθεί να αντιμετωπίσει κάτι τέτοιο και να είσαι σίγουρος ότι θα το συνηθίσεις ήδη από τα πρώτα μαθήματα. Στην αρχή απαιτεί κάποιον κόπο και χρόνο, αλλά εν καιρώ θα μπορείς να τα λες όλα όπως πρέπει.

 

[Pen_addict]

Η παπαγαλία, δυστυχώς, είναι ο μόνος ασφαλής τρόπος να μάθεις την Ιστορία Ο.Π. της Γ' Λυκείου. Οι διορθωτές θέλουν να δουν απαντήσεις που αναδιατυπώνουν περισσότερο ή λιγότερο πιστά το βιβλίο και, για να είσαι σίγουρος ότι θα εξασφαλίσεις τις περισσότερες δυνατές μονάδες, αυτό καλείσαι να κάνεις. Φυσικά και θα χρησιμοποιείς δικές σου λέξεις αν δεν θυμάσαι τις διατυπώσεις του βιβλίου, αλλά αυτό να γίνεται σε περιορισμένο βαθμό. Αυτό που πρέπει να καταλάβουν οι υποψήφιοι είναι ότι οι Πανελλήνιες δεν αξιολογούν ουσιαστικά γνώσεις, αλλά δεξιότητες, όπως η απομνημόνευση, η σύνθεση κλπ.

Φυσικά και δεν πρόκειται για εύκολη διαδικασία, ειδικά από τη στιγμή που μέχρι τώρα δεν την ακολουθούσες. Και εδώ που τα λέμε, πρέπει να είναι ελάχιστοι οι μαθητές που μέχρι και τη Β' Λυκείου μάθαιναν απ'έξω την εκάστοτε ύλη. Σκέψου λοιπόν ότι δεν είσαι ο μόνος που θα κληθεί να αντιμετωπίσει κάτι τέτοιο και να είσαι σίγουρος ότι θα το συνηθίσεις ήδη από τα πρώτα μαθήματα. Στην αρχή απαιτεί κάποιον κόπο και χρόνο, αλλά εν καιρώ θα μπορείς να τα λες όλα όπως πρέπει.

Ευχαριστώ για την απάντηση σου!
Ας και τώρα είναι λίγο αργά για να αρχίσω ξανά αυτήν την επίπονη διαδικασία (φέτος δίνω σε κάτι μέρες) και μόλις πρόσφατα είχα βρει μία μέθοδο που με βόλευε η οποία ναι μεν ήταν κουραστική αλλά παλευόταν. Αλλά την άφησα γιατί δεν με παίρνει ο χρόνος να βγάλω την ύλη.