Αυτό που είπες έχει μια πολύ μεγάλη αλήθεια μέσα, αλλά το ζήτημα είναι πως όταν εμείς καθόμαστε κι ασχολούμαστε με ΜΑΤ, αναρχικούς, άσυλα και μαλακίες αντί να εξασφαλίσουμε έστω τους βασικούς πόρους (οικονομικούς, ανθρώπινους, διασύνδεσης κλπ.) για την έρευνα και την ανάπτυξη...Σε πρώτο στάδιο τουλάχιστον η έρευνα δεν απειλείται απ'την κατάργηση του ασύλου, απειλείται απ'την κατάργηση της σοβαρότητας στο πανεπιστήμιο. Τα αγαθά, όπως όλοι γνωρίζουν, έχουν στάθμες και κλάσεις. Πρώτα εξασφαλίζεις ένα πιάτο φαγητό και μετά δημοκρατικά δικαιώματα. Κι αν στις νέες προκλήσεις η συγκεκριμένη χώρα αδυνατεί να βγάλει μπροστά 100 ικανούς ανθρώπους με ιδέες, τότε λυπάμαι, αλλά το άσυλο θα μείνει για να φυλάει τους χούλιγκαν και τη μετριότητα. Λάθος προτεραιότητες, δυστυχώς...Αντί το πρώτο μέλημα του πανεπιστημίου να είναι η επιστήμη, είναι τα πολιτικά παιχνίδια και τα μπάχαλα. Η κύρια ευθύνη βέβαια ειναι στους καθηγητές και τους φοιτητές, δεν μπορεί να υπάρχει άσυλο για εγκληματίες, ούτε βεβαια να το στερηθούν και οι φοιτητές που τους ανήκει και το δικαιούνται, αλλά δεν κάνουν τίποτα γι'αυτό. Απ'την άλλη, βέβαια, απ'τη στιγμή που αδυνατεί κάποιος να παρακολουθήσει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα διαλέξεων στο κρατικό πανεπιστήμιο, όλα αυτά έρχονται δεύτερα...