Συγνωμη αν δεν ειναι καταλληλο το θεμα στο συγκεκριμενο forum αλλα δεν ηξερα που αλλου να το γραψω μιας και ειναι πολυ ψυχοφθορο αυτο που γινεται κι χρειαζομαι βοηθεια.
Προσφατα πριν 2 μηνες χωρισα με μια κοπελα που τα ειχαμε 6 μηνες...Καταρχην ειμαστε και οι 2, 15 χρονων..Το θεμα ειναι οτι με χωρισε αυτη ξαφνικα ενα βραδυ χωρις λογο και αιτια, και γενικα περασα 1 μαυρο μηνα ( δυστυχως ) ομως απο τον Αυγουστο και μετα ημουν πολυ καλυτερα και δεν χαλιομουν πλεον..Το ιδιο συνεβαινε μεχρι και πριν απο λιγες μερες εως οτου αρχισε αυτη κι ερχοταν στο λυκειο μου, κι ηταν ολη την ωρα με τους κολλητους μου και τις φιλες μου, κι οταν την βλεπω νιωθω παραξενα σαν να θελω να ξανα κανω κατι μαζι της ενω ξερω οτι αυτο δεν ειναι καλο για μενα...Οποτε σκεφτηκα οτι μου εχει μεινει κατι σαν απωθημενο μιας και με χωρισε αποτομα και δεν προλαβαμε να το κανουμε ενω ειχαμε κανει ΤΑ ΠΑΝΤΑ εκτος απο αυτο λογω του εμβολιου της μητρας που δεν ειχε κανει..
Οποτε εγραψα εδω μηπως μπορεσετε να με βοηθησετε να μην σκεφτομαι πια αυτα τα πραγματα κι αν ισχυουν οι σκεψεις μου οτι οντως μου εχει μεινει απωθημενο και αν μπορω να κανω κατι για αυτο..
Δεν βολευει να το ξεπερασω ευκολα οταν την βλεπω καθε μερα στο σχολειο..Κι γενικα οταν την σκεφτομαι ακομα κι αν δεν το θελω..Ειναι τρομερα κουραστικο.
Ευχαριστω για τον χρονο σας.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.