Eδώ φαίνεται η Ελληνική υπερβολή που μας δέρνει όλους. Αν είναι ζήτημα ζωής-θανάτου κάτι πανελλήνιες μια φορά στην ζωή σου, τότε οι εξεταστικές στο Πανεπιστήμιο τι είναι; Πού έχεις να διαβάσεις μια ύλη τεράστια, δύσκολη και πολύπλοκη; Πού όταν παίζεις ρουλέτα σε κάθε εξεταστική, προσπαθώντας να μαντέψεις τις ψυχοπαθείς ιδιοτροπίες του κάθε καθηγητή; ε; Που δίνεις 10-15 μαθήματα πάνω από 5 φορές για να τα περάσεις; ε; Δηλαδή εγώ ως φοιτητής που έχω να δώσω 10 μαθήματα και θα πρέπει να τα μάθω πολύ καλά σε διάστημα 2.5 μηνών τι θα πρέπει να κάνω; Να αρχίσω τις ενέσεις; Εμένα γιατί δεν με σκέφτεται κανένας οεο; ε;
Μάλλον μας αρέσει να μεγαλοποιούμε γεγονότα ελάχιστης σημασίας. Δεν έχω δει πουθενά στο εξωτερικό, να παραλύει η χώρα επειδή τα παιδάκια δίνουν εξετάσεις (σε όσες χώρες δίνουν). Δεν έχω δει πουθενά την ελληνική υστερία με τις ευλογίες των ΜΜΕ. Έλεος δηλαδή. Σιχαίνομαι να ανοίγω την τηλεόραση με αυτό το θέμα. Κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια. Και άλλα παιδιά μεγαλύτερα δίνουν πολύ πιο δύσκολες εξετάσεις. Ψυχή δεν έχουν; Ή μήπως έχει καλλιεργηθεί η ψευδής εικόνα, ότι αν μπεις στο Παν/μιο ή ΤΕΙ θα αράξεις και θα περνάς μαθήματα με σκονάκια; ε; Τα αγγούρια έπονται μετά τις πανελλήνιες όπως και μετά το Πανεπιστήμιο ή ΤΕΙ. Η ίδια η δυσκολία της ζωής. Οι πανελλήνιες είναι κάτι το ευφήμερο, το οποίο επειδή πουλάει και οικονομάνε κάποιοι χοντρά στις πλάτες των παιδιών, μονοπωλεί το ενδιαφέρον στην φτωχή μας Ελλαδίτσα, σπρώχνοντας τον καιρό (πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό,...κτλ)...
