Η ΕΛΛΑΔΑ υπάγεται πλέον στην παράγραφο 8 του άρθρου 104 της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Τι σημαίνει αυτό; Οτι αν δεν πάρουμε από μόνοι μας μέτρα που να αρέσουν στις Βρυξέλλες σήμερα, από τις αρχές του 2010 θα υπαχθούμε στην παράγραφο του άρθρου 9 της ίδιας συνθήκης και το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών θα αναγκάσει τον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου να λάβει άμεσα μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος μέσα σε συγκεκριμένη (μικρή με βάση τους δικούς μας χρόνους δράσης) προθεσμία. Θα απαιτήσει επίσης το Συμβούλιο από τον κ. Παπακωνσταντίνου να το ενημερώνει τακτικά για την πορεία των μέτρων. Αν τα μέτρα δεν αποδώσουν ή αν δεν ληφθούν θα περάσουμε
στην παράγραφο 10 και στη συνέχεια στην παράγραφο 11, που είναι σαν να μην είμαστε χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, δηλαδή τα ομόλογά μας δεν θα γίνονται δεκτά από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, και από κανέναν άλλον φυσικά, αφού η εκδότρια του νομίσματός μας τράπεζα δεν θα τα δέχεται. Αυτή θα είναι και η οριστική και επίσημη πτώχευση της χώρας μας, για όσους έχουν την απορία τι σημαίνει πτώχευση. Σημαίνει ότι κανείς δεν θα μας δανείζει και θα είμαστε πτωχοί και καταχρεωμένοι,με αποτέλεσμα να χάσουμε εξ ολοκλήρου το δικαίωμά μας να διοικούμε τη χώρα μας. Ευτυχώς, δεν φθάσαμε ακόμη εκεί και ελπίζουμε να το αποφύγουμε. Τις πταίει; Πώς φθάσαμε εδώ και πώς θα βγούμε από αυτή την εξαιρετικά δυσάρεστη θέση;
Η πορεία για τη σημερινή κατάντια μας ξεκίνησε από τη φαεινή ιδέα του Κ.Καραμανλή να κάνει υπουργό Οικονομίας τον κ. Γ. Αλογοσκούφη. Και οι δύο μαζί σκαρφίστηκαν το μεγαλύτερο κόλπο όλων των εποχών, την απογραφή της οικονομίας. Με την απογραφή θα πετύχαιναν διπλό στόχο: πρώτον, θα έβγαζαν σκάρτη την κυβέρνηση Σημίτη, αποδομώντας στα μάτια των ελλήνων ψηφοφόρων το μεγαλύτερο επίτευγμά της, δηλαδή το νοικοκύρεμα της οικονομίας.
▅ Ο θυμός του κ. Αλμούνια
Δεύτερον, θα απεδείκνυαν ότι παρέλαβαν καμένη γη ώστε στη συνέχεια να φανεί ότι εκείνοι έκαναν σπουδαίο έργο. Είπαν λοιπόν ότι ο τρόπος μέτρησης του ελλείμματος που ακολουθούσε το ΠαΣοΚ και που αποδεχόταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν ήταν σωστός και τον άλλαξαν με έναν τρόπο μέτρησης που εμφάνιζε το έλλειμμα πολύ υψηλότερο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενοχλήθηκε με αυτή την αλλαγή διότι αφενός μεν της πρόσθετε μία ακόμη προβληματική χώρα στην ατζέντα, μια χώρα που ως τότε δεν είχε πρόβλημα, αφετέρου δε προσέβαλλε τον κ. Αλμούνια και τα στελέχη του, διότι τους εμφάνιζε ως ανίκανους, αφού είχαν αποδεχθεί τον προηγούμενο «κακό» τρόπο μέτρησης.
Ο εκνευρισμός των Ευρωπαίων από την απογραφή έχει καταγραφεί έντονα στον διεθνή Τύπο. Ο κ. Αλογοσκούφης όμως και ο κ. Καραμανλής πανηγύριζαν για τον άθλο τους διότι έβγαλαν τον Σημίτη ψεύτη και ανίκανο. Εμενε τώρα το δεύτερο μέρος του σχεδίου: να εμφανίσουν έργο. Επειδή όμως έργο δεν υπήρχε, ούτε υπήρξε στο μέλλον, βρήκαν πάλι μια «ιδιοφυή» λύση. Επανέφεραν το παλαιό σύστημα μέτρησης, αυτό δηλαδή που είχαν καταργήσει, και έτσι το έλλειμμα επανήλθε στο προηγούμενο χαμηλό επίπεδο. Θαύμα! Οι Ευρωπαίοι βέβαια ξαναθύμωσαν, αλλά «αυτή τη φορά μας έβαλαν και στο μάτι». Εκτοτε διάβαζαν και ξαναδιάβαζαν τα στοιχεία που υπέβαλλε η ελληνική κυβέρνηση και κατέληξαν ότι είμαστε οι μεγαλύτεροι ψεύτες στην Ευρώπη. Είναι χαρακτηριστικό ότι τον τελευταίο προϋπολογισμό που έφτιαξε ο κ. Αλογοσκούφης τού τον γύρισαν πίσω ως απαράδεκτο τρεις φορές. Δεν γλίτωσαν όμως με την αποπομπή του κ. Αλογοσκούφη και με την αντικατάστασή του από τον κ. Ι. Παπαθανασίου. Ο «πυροσβέστης» υπουργός, που εκλήθη τελευταία στιγμή να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά και απέτυχε, συνέχισε να παρουσιάζει στους Ευρωπαίους ψευδή εικόνα για την ελληνική οικονομία εν όψει των εκλογών, αλλά και δεδομένου ότι δεν μπορούσε να συνεφέρει την κατάσταση που είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο.
Το ΠαΣοΚ είχε υποψιαστεί την πραγματική κατάσταση, αλλά δεν τη γνώριζε μετά βεβαιότητος. Πριν από τις εκλογές και προτού αναλάβει τη θέση του υπουργού Οικονομικών, ο κ. Παπακωνσταντίνου φοβόταν- και το δήλωνε- ότι το έλλειμμα ξεπερνά το 8%. Επρεπε να γίνει υπουργός για να του αποκαλύψει ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γ. Προβόπουλος (καθηγητής Οικονομικών, τοποθετημένος στη θέση του διοικητού από τον κ. Καραμανλή) ότι το έλλειμμα ξεπερνά το 12%. Και τότε ο Αλμούνια και μαζί του το σύνολο των ευρωπαίων πολιτικών έγιναν έξαλλοι. Ψεύτες μάς ανεβάζουν, ψεύτες μάς κατεβάζουν. Και ο κ. Παπακωνσταντίνου προσπαθεί να πείσει ότι είναι ειλικρινής και ότι η οικονομική πολιτική που ακολουθεί θα επιφέρει μείωση του ελλείμματος σε μία τριετία.
▅ Τι θα κάνουμε τώρα;
Η αλήθεια είναι ότι το σχέδιο προϋπολογισμού που παρουσίασε ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν είναι αυτό που θα ήθελαν οι Βρυξέλλες να δουν. Και η διαβεβαίωσή του ότι από του χρόνου ο προϋπολογισμός θα καταρτίζεται με άλλο σύστημα, που θα εξασφαλίζει μεγάλη μείωση δαπανών, δεν πείθει τους επανειλημμένως εξαπατηθέντες Ευρωπαίους. Ο κ. Παπακωνσταντίνου θα αναγκαστεί να λάβει τώρα μέτρα τα οποία σκόπευε να πάρει αργότερα. Αυτό δεν είναι αναγκαία κακό, διότι η αλήθεια είναι ότι τώρα η κυβέρνηση θα έχει το μικρότερο πολιτικό κόστος και κατ΄ αντιστοιχία το μεγαλύτερο πολιτικό θάρρος για να πάρει θαρραλέα μέτρα. Μέτρα τα οποία δεν θα μπορεί να πάρει αργότερα, όταν το πολιτικό κόστος λόγω φθοράς θα μεγαλώνει.
Υπό την πίεση λοιπόν των Βρυξελλών και με πολύ μεγάλη προσπάθεια του οικονομικού επιτελείου, η πορεία της χώρας προς την καταστρεπτική παράγραφο 11 του άρθρου 104 μπορεί να αναστραφεί και να αποφύγουμε τα χειρότερα. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι όλοι θα πρέπει να βάλουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη για να καλύψουμε το έλλειμμα, πράγμα που ακούγεται δυσάρεστο, αλλά σε κάθε περίπτωση είναι προτιμότερο από το να μείνουμε με εντελώς άδεια τσέπη το 2011.
