Ασμάτιον
Όπως βλέπεις εις την λίμνην την εικόνα σου πιστήν,
άνω ταύτης όσω είσαι·
άμα δε αναχώρησης, έπαυσες να ζωγραφήσαι,
και η λίμνη διαγράφει την εικόνα σου αυτήν.
Ούτω και ενόσω μένης εις την φίλην σου εμπρός,
σ' εικονίζει, αγαπάσαι·
φεύγεις; αι στιγμαί εκείναι θα διαγραφώσι πάσαι,
και θα έλθουν πάλιν άλλοι να κατοπτρισθούν λαμπρώς.
Εις τον άνεμον μη λέγε τα δεινά σου· δεν σ' ακούει.
Εις την άμμον μη χαράσσης τ' όνομά σου· θα χαθή.
Όστις κρούει την ψυχήν την γυναικείαν, μάτην κρούει·
ό,τ' εις γυναικός χαράξης την καρδίαν, θα σβεσθή.
Διάβασα τις προάλλες το συγεκριμένο ποίημα και μου έκανε μεγάλη εντύπωση η άποψη του ποιητή για την γυναικεία φύση...
Ήθελα όμως παρόλα αυτά να ακούσω και άλλες απόψεις πάνω στο ζητούμενο θέμα... Εσεις συμφωνείτε με την άποψη που έχει ο ποιητής;