Το πρώτο που πρέπει να απαντήσουμε στον εαυτό μας σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι εάν θέλουμε να αλλάξουμε κλάδο α) για την επαγγελματική αποκατάσταση ή β)κυρίως για τα ενδιαφέροντά μας.
Αυτό επειδή, συνήθως αντιδρούμε σπασμωδικά και στη μέση της πορείας τα παρατάμε.
Εάν είναι το πρώτο, τότε νομίζω οι δρόμοι πρέπει να οδηγούν σε κάτι με αποκατάσταση: Ορκωτός Λογιστής, Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης.
-Για το επάγγελμα του ορκωτού δεν γνωρίζω πολλά, ας σε συμβουλεύσουν καλύτερα παιδιά που το έχουν ψάξει.
-Για να μπεις στην ΕΣΔΔ, απαιτεί σκληρό διάβασμα, όσο το να βγάλει μία ολόκληρη σχολή πχ διαιτολογία που αναφέρεις. Βέβαια θα είσαι εξασφαλισμένη μία ζωή.
Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο με βάση τα παραπάνω δεδομένα, που σε εξασφαλίζει.
Εάν είναι το δεύτερο, θεωρώ πως για σχολή διαιτολογίας οι λύσεις είναι δύο:
-Η 1η το Επαλ και από εκεί κάποια σχολή διαιτολογίας. Θα ειναι πιο προσβάσιμη για εσένα η ύλη, το μόνο αρνητικό οι λίγες θέσεις και τα 2 χρόνια που πρέπει να παρακολουθήσεις τον τομέα της υγείας (υποχρεωτικά για να μπορέσεις να δώσεις από επάλ εξετάσεις)
-Η 2η κανονικές πανελλήνιες. Τουλάχιστον τα δικά μου χρόνια, η Πανεπιστημιακή Διατροφολογία του Χαροκόπειου ήταν αρκετά ψηλά, οπότε ίσως καλύτερα να στόχευες το αντίστοιχο τμήμα του πρώην ΤΕΙ στη Θεσσαλονίκη. Χρειάζεσαι μόνο ένα χρόνο προετοιμασία, μπορείς να δηλώσεις παραπάνω απο ένα τμήματα, αλλά θα έχεις δυσκολότερη ύλη και μεγαλύτερο ανταγωνισμό.
-Κατατακτήριες ΜΟΝΟ αν μπορέσεις να βρεις τις βαθμολογίες των υποψηφίων που πέρασαν την προηγούμενη χρονιά και εξακριβώσεις ότι πέρασαν ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΧΑΜΗΛΟΥς ΒΑΘΜΟΥΣ. Στα αρνητικά το (πιθανό) μέσο, η άγνωστη ύλη, το ότι μπορείς να δηλώσεις μόνο ένα τμήμα και, όπως φέτος με την πανδημία, ακυρώθηκαν.
Ο βαθμός δεν παίζει κανένα ρόλο.
Υ.Γ. Πάντα να λογαριάζεις και την στεναχώρια που ακολουθεί μία πιθανή πρώτη, δεύτερη κλπ αποτυχία.
