Είναι αδιανόητο να σου λένε συγγενείς και καθηγητές (όλοι μάλιστα) ότι είναι καλύτερα να σπουδάσεις σε κολέγιο. 2-3 πράγματα παίζουν: ή είναι παντελώς αδαείς ή έχει η μητέρα σου-θείος σου-κάποια/κάποιος ιδιωτικό νηπιαγωγείο - κάτι και θέλουν να σε κατευθύνουν κατά κει ή δεν ξέρω τι άλλο.
Με την παρούσα νομοθεσία τα πτυχία των κολεγίων αναγνωρίζονται, δυστυχώς, μεσω ΑΤΕΕΝ, αλλά με βαθμό 5. Αυτό σημαίνει ότι στην πράξη μπορείς να συμμετέχεις σε προκηρύξεις, αλλά δεν θα δεις δημόσιο σχολείο με το ισχύον σύστημα μοριοδότησης ποτέ. Ακόμη και με μεταπτυχιακό απ' το ίδιο κολέγιο ή οποιοδήποτε και κει ο βαθμός πιάνεται για 5. (Ατεεν= επαγγελματικά δικαιώματα, όχι ακαδημαϊκά. Με αυτή την αναγνώριση δεν θα μπορείς να κάνεις μεταπτυχιακό σε δημόσιο ΑΕΙ ή να δώσεις κατατακτήριες).
Το μέλλον των κολλεγίων, αν και με ΝΔ προβλέπεται καλό, είναι αβέβαιο. Δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται να αφιερώσει κανείς χρόνο και χρήμα σε κάτι αβέβαιο. Δεν σου εγγυάται κανείς τι θα γίνει αύριο μεθαύριο. Μπήκα από περιέργεια να δω τα μαθήματα, και έχει μάθημα με τίτλο "παιδιά με ειδικές ανάγκες". Θα μπορούσα να γράψω ένα ακόμη σεντόνι μόνο γι' αυτό... Είδα στα γρήγορα προσωπικό και απ' ότι καταλαβαίνω, πολλά απ' τα μαθήματα (αν όχι τα περισσότερα) τα κάνουν άτομα που ο ανώτατος τίτλος που έχουν είναι μεταπτυχιακό. Για ποια ειδίκευση και γνωριμίες μιλάμε? Για να μην πω και για τα 3 χρόνια και 20 μαθήματα...
