Η νέα τεχνολογία μπορεί να λειτουργήσει ως "εργαλείο" παράλληλα με τον κιμωλιοπίνακα. Κακά τα ψέματα, σε κάποια μαθήματα μπορεί να προσφέρει δυνατότητες που οι 2 διαστάσεις του πίνακα δεν προσφέρουν.
Κατά την γνώμη μου, ο κιμωλιοπίνακας είναι ότι καλύτερο έχει σκεφτεί ως μέσο διδασκαλίας ο άνθρωπος. Καλές οι διαφάνειες,...κτλ αλλά ο κιμωλιοπίνακας σου "χαράσσει" το μάθημα στο νου, έστω και σαν μια πρώτη εικόνα. Χαίρομαι που στο Τμήμα μου στο 100% των μαθημάτων, δεν έγινε μάθημα με προτζέκτορες! αλλά με την παραδοσιακή μέθοδο του κιμωλιοπίνακα. Ζήτημα αν σε 1-2 μαθήματα χρειάστηκε υπολογιστής για να απεικονιστούν (περίεργα) γραφήματα συναρτήσεων ή το "τρέξιμο" κάποιου κώδικα σε κάποια γλώσσα προγραμματισμού, που ο κιμωλιοπίνακας αδυνατούσε...
Ειδικά στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η νέα τεχνολογία μπορεί να λειτουργήσει όπως προανέφερα, αλλά και ως μέσο αυτοδιδασκαλίας. Πολλά πράγματα λόγω χρόνου,... και άλλων αιτιών, στο Πανεπιστήμιο δεν διδάσκονται αλλά θεωρούνται κατά κάποιον τρόπο "γνωστά", εμφανίζονται σαν ζόμπυ συχνά σε κάθε γωνία έτοιμα να σου πιουν το αίμα (στην εξεταστική) και σε περίπτωση που πας να "ξεφύγεις" (λόγω εξόδου,...κ.α. δραστηριοτήτων) απλά αδυνατείς να κατανοήσεις την επιστημονική συνέχεια του μαθήματος λόγω "κενών", όταν διαβάζεις (κάνοντας 5 ώρες μελέτη σε μια παράγραφο αντί για 15-20 λεπτά). Οι καθηγητές δεν επιμένουν. Διδάσκουν ξερά 5 πράγματα τελείως συνοπτικά και μόλις τελειώσει το μάθημα, φεύγουν...εφόσον υπάρχει και το Ελληνικό φαινόμενο της απουσίας ερωτήσεων περί αποριών ή της μαζικής αποχής από τα μαθήματα.
Τα μαθήματα δυστυχώς γίνονται καθ' έδρας και υπάρχει ελάχιστη αλληλεπίδραση μεταξύ φοιτητών και καθηγητών. Κάποιοι φοιτητές το επιδιώξαμε (με δική μας ατομική πρωτοβουλία) να ρωτάμε απορίες με διδακτικά οφέλη για όλους. Οι περισσότεροι φοιτητές δεν ρωτάνε απορίες ή δεν πατάνε ή κοιμούνται όρθιοι εν ώρα μαθήματος. Αυτό είναι το Ελληνικό Πανεπιστήμιο, ως συνέχεια του Ελληνικού σχολείου της αδράνειας και της γνωσιακής αδιαφορίας. Έτσι ο υπολογιστής έρχεται να συμπληρώσει το εξωνυχτιστικό ψάξιμο στην Βιβλιοθήκη ή το ληψό μάθημα του Πανεπιστημίου, με ένα κλικ στο google σε παρόμοιες διαλέξεις ίδιων ή παρόμοιων μαθημάτων ξένων Πανεπιστημίων, υλικό με έγχρωμα σχήματα, animations για θέματα φυσικής που αδυνατεί ο ανθρώπινος νους να "αναπαράγει"...κτλ. Από το σπίτι σου βρίσκεσαι εικονικά στο ΜΙΤ διαβάζοντας π.χ. διαφορικές εξισώσεις,...κτλ με ολόϊδια ύλη, παραδείγματα κτλ.
Βέβαια αυτό προϋποθέτει μια αυτοπειθαρχία από τον user ώστε αντί για ψάξιμο πάνω στο μάθημά του, να μην καταλήξει να ψάχνει άλλα πράγματα άσχετα με το μάθημα. Εδώ νομίζω ότι αρκετοί μαθητές και φοιτητές χάνουν την μπάλα. Βέβαια επειδή το Ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης είναι εξετασιοκεντρικό, οι περισσότεροι φοιτητές δεν έχουν μάθει να ψάχνουν λιγάκι αυτό που διαβάζουν. Διαβάζουν στατικά ότι πάρει η πρώτη, για να κάνουν ό,τι άλλο θέλουν εκτός από διάβασμα και κλείσιμο στο σπίτι. Όσοι διαφοροποιούνται και ψάχνονται λίγο παραπάνω μέσω νέας τεχνολογίας, το κάνουν από δικά τους "πειράματα" καλύτερης μελέτης μέσω βελτίωσης λιγότερου χρόνου και μεγαλύτερου κέρδους (επιτυχία στην εξεταστική). Οι υπόλοιποι απλά τρέχουν παραμονές της εξεταστικής μένοντας στις ληψές σημειώσεις του μαθήματος...που μετά βίας γράφεις ένα 3.
