Η αλήθεια είναι πως η μουσική είναι κάτι ναι μεν δημιουργικό και ευχάριστο αλλά ταυτόχρονα πολύ πολύ δύσκολο να επιβιώσεις από αυτό ως επάγγελμα, ειδικά στην ελληνική κοινωνία.
Απ' την άλλη, ποιανού επιθυμία ήταν να ξεκινήσεις ιδιαίτερα μαθήματα στα πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα; Ήταν δική σου και μετά απλά μετάνιωσες; Ήταν αρχικά των γονέων σου ως "κοινωνικό πρέπει" και εσύ απλά συμφώνησες; Ήταν αποκλειστικά των γονέων σου (δηλαδή θες δεν θες θα κάνεις μαθήματα όπως όλα τα άλλα παιδιά της ηλικίας σου);
Εσύ θες να περάσεις σε τριτοβάθμια εκπαίδευση αυτή την στιγμή;
Όσο και δύσκολες να είναι οι εποχές, θεωρώ πως δεν είναι ωραίο οι γονείς να επιβάλουν στα παιδιά τους αν θα κάνουν φροντιστήρια, αν θα δώσουν πανελλήνιες, η ζωή είναι των παιδιών και όχι των γονιών. Και το πρόσχημα ότι επειδή εγώ σε μεγάλωσα και σε έχω φροντίσει, οπότε εσύ θα κάνεις ότι θέλω εγώ, είναι χειριστικό και κακοποιητικό. Προσοχή, δεν μιλάω για δικούς σου γονείς γιατί δεν τους ξέρω τους ανθρώπους, το λέω γιατί το έχω δει να γίνεται.
Καλό είναι το παιδί να αναλαμβάνει την ευθύνη του εαυτού του στο κάθε τι. Θέλει να δώσει πανελλήνιες; Τότε αφού η επιθυμία πηγάζει από μέσα του, και όχι από κάποιον άλλον, θα κάτσει να διαβάσει. Με το διάβασε των γονιών, χωρίς προσωπική επιθυμία, δεν διάβασε ποτέ σοβαρά κανείς.
Δεν θέλει το παιδί να δώσει πανελλήνιες; Σεβαστό, θα αναλάβει την ευθύνη του εαυτού του, θα δουλέψει μετά το λύκειο μέχρι να καταλήξει στο τι θέλει να κάνει, με ή χωρίς πανελλήνιες.
Οπότε αν δεν έχεις πραγματική επιθυμία να εισαχθείς κάπου, βάλτα κάτω με τους γονείς σου και πες τους η ζωή είναι η δική μου και επιθυμώ να ανακαλύψω τι με καλύπτει μετά το λύκειο, αναλαμβάνοντας την ευθύνη του εαυτού μου. Αν οι ώρες που κάνεις ιδιαίτερα μαθήματα είναι απλά μια αγγαρεία και όχι ένα μάθημα που το βλέπεις βοηθητικό και καλό ώστε να περάσεις στο πανεπιστήμιο, και δεν μπορείς να ξεφύγεις από αυτή την λογική τότε απλά δεν το θες και δεν έχεις την υποχρέωση να το κάνεις.
Είχα συμμαθήτριά που ήταν και αυτή με πολύ μεγάλη κλίση στα μουσικά όργανα, πέρασε τελικά στο μουσικών σπουδών του ΕΚΠΑ, το παράτησε γιατί ήταν μόνο θεωρία και πήγε Γερμανία να σπουδάσει βιολί και αυτή την στιγμή είναι μια χαρά. Ο καθένας είναι διαφορετικός και δεν γουστάρουν όλοι τον δρόμο των πανελληνίων και της ελληνικής τριτοβάθμιας. Το σημαντικό είναι να αναλαμβάνει κάνεις την ευθύνη των πράξεών του.
Οπότε, αναγνώρισε τα δικά σου "θέλω" και εφάρμοσε τα με πλήρη ευθύνη ως προς αυτά. Μπορεί στα 20 σου να θες να περάσεις σε κάποιο συγκεκριμένο τμήμα Πανεπιστημίου στοχευμένα. Μπορεί και όχι, και να έχεις βρει τον δρόμο σου εκτός τριτοβάθμιας. Εσύ θα το βρεις.
