Καταρχάς είναι ψιλή κυριότητα, όχι ότι όφειλες να το γνώριζες αυτό.
Τα γράφεις κάπως άναρχα και προσπαθώ να καταλάβω την υπόθεση.
Δύο σπίτια αλλά λες "χωρισμένα". Από ό,τι καταλαβαίνω το ένα το έδωσε στη μητέρα σου και το άλλο στον αδερφό της (θείο σου). Εκτός αν τα ρύθμισε εξ' αδιαιρέτου στα δύο (50% του ενός σπιτιού και στους δύο, 50% του άλλου σπιτιού και στους δύο) αλλά αυτό πρέπει να το ρωτήσεις.
Ας ξεκινήσουμε αναλύοντας τη πρώτη συνιστώσα του παραπάνω υποθετικού σεναρίου.
Ο θείος σου ζητάει από τον παππού σου να φύγει από το σπίτι για να το χτίσει-- αυτό είναι νομικά αδύνατο καθώς η επικαρπία που συστάθηκε είναι προσωποπαγής και διαρκεί όσο διαρκεί η ζωή αυτουνού που την απολαμβάνει. Τώρα αν ο παππούς σου φύγει οικειοθελώς είναι άλλο θέμα. Αλλά δε μπορεί να αναγκαστεί νομικά να φύγει. ΕΦΟΣΟΝ ΔΕΝ ΡΥΘΜΙΣΤΗΚΕ ΑΛΛΙΩΣ ΣΤΗ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ.
Αυτό το περίφημο "συμβόλαιο" δε μπορώ να το χαρακτηρίσω νομικά και μάλλον πρέπει να ξεκαθαρίσεις λίγο τι ακριβώς σημαίνει. Άλλο πράγμα η μεταβίβαση κυριότητας που συνεπάγεται την επικαρπία.
Ακούγεται ενδιαφέρον. Αν θες ρώτα τα παραπάνω.
Πάντως, γενικά, συμβόλαιο που συνήφθη εγκαίρως δύσκολα αλλάζει. Συνεπώς αν ο παππούς σου έβαλε την υπογραφή του, λίγα πράγματα μπορεί να γίνουν.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 7 Οκτωβρίου 2024
Εντωμεταξύ αυτό από που προκύπτει;