Για την οικονομία της συζήτησης, να δεχτώ ότι θέλει κάποιος να ξαναθυμηθεί την ύλη, παρότι δε θα το έκανε σε ένα επιπλέον μήνα μαθημάτων (ναι, 1 μήνας παραπάνω είναι χρόνος πολύτιμος). Γιατί λοιπόν δεν γίνονται εργασίες, πρότζεκτ, έστω και διαγωνίσματα; Σε τι ωφελεί αυτού του τύπου η εξέταση; Στη διαχείριση μεγάλου όγκου ύλης; Έτσι ονομάζετε εσείς το 1/2 της ύλης που μπαίνει εξεταστέα και το 1/2 του 1/2 που διαβάζεται από την πλειοψηφία σαν σος; Τα πρότζεκτ μπορούν να αξιολογούν τριπλάσιο ποσοστό ύλης και εξασκούν και χρήσιμες δεξιότητες.
Προφανώς διάβαζα για να μάθω κι όχι για να γράψω σε μια εξέταση. Προσπαθούσα τουλάχιστον, δεν ζούσα σε συννεφάκι, έτσι; Εσένα σε ικανοποιεί αυτή η κερδοσκοπική, χρηςιμοθηρική λογική που έχουν στην πλειοψηφία τους τα παιδιά; Πάντως αυτή η νοοτροπία δεν είναι νοοτροπία παιδιού, επειδή είπες πως το παιδί δε μπορεί να σκεφτεί αλλιώς. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Το παιδί έχει μια εγγενή τάση προς τη γνώση, αυτό είναι το φυςιολογικό, και το σχολικό σύστημα είναι αυτό που την αλλοιώνει.
Από κει και πέρα ναι, συμφωνώ δε μπορεί να εξετάζονται κάποια μαθήματα και άλλα όχι, ενέχει κι αυτό μια λάθος νοοτροπία για χρήσιμα και άχρηστα μαθήματα.