Άλλα μηνύματα του μέλους Viedo σε αυτό το thread

Αν κάθεσαι όλη μέρα και ασχολείσαι με μια γλώσσα (π.χ. αγγλικά) θα αποκτήσεις οικειότητα αλλά κάτι τέτοιο είναι και πρακτικά δύσκολο/αδύνατον σε μία χώρα που ομιλούν διαφορετική γλώσσα π.χ. στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Δανία. Στην Αγγλία, από το καλημέρα μέχρι το καληνύχτα που θα πεις θα είναι στα αγγλικά, όλη την ώρα εκτίθεσαι σε αυτήν την γλώσσα, κάνεις πρακτική 24/7.
Δεν αναφέρομαι σε περιπτώσεις τύπου να κάνεις παρέα μόνο με Έλληνες, ή να μην βγαίνεις από το σπίτι/να μιλάς 5 ώρες με τους δικούς στο τηλέφωνο στα ελληνικά κλπ.

Θεωρώ πως για να αποκτήσεις οικειότητα ουσιαστική με τη γλώσσα και να μπορείς να μιλάς, διαβάζεις, γράφεις.. θεωρώ χρειάζεται να ζήσεις στη χώρα όπου την ομιλούν τη συγκεκριμένη γλώσσα. Το να πάρεις ένα πτυχίο και να ασχολείσαι αραιά και που δεν θα σε βοηθήσει ουσιαστικά στο να κατακτήσεις τη γλώσσα. Η γλώσσα είναι οι άνθρωποι που την ομιλούν σε καθημερινή βάση. Είναι και θέμα συνήθειας η κτήση της.

Νομίζω πως δεν θα είναι τόσο δύσκολο γι' αυτούς (Ιάπωνες και Κορεάτες). Και οι 3 γλώσσες είναι δύσκολες, δεν τις ξεχωρίζεις κι εύκολα αν δεν είσαι γνώστης. Που διάβασα τώρα λένε έχουν παρόμοια πράγματα σύμβολα κλπ, αλλά π.χ. τα Κορεατικά είναι πιο εύκολα στην ανάγνωση και γραφή ενώ θέματα γραμματικής είναι πιο εύκολα στα Κινεζικά.

Τα μανδαρινικά είναι τα επίσημα που ομιλούνται περισσότερο. Αλλά έχει πολλές διαλέκτους από περιοχή σε περιοχή. Για τους Κινέζους είναι οκ, για τους υπόλοιπους λαούς υποθέτω είναι ίσως η πιο δύσκολη γλώσσα να μάθεις (αν και έχει ορισμένα πράγματα π.χ. αριθμοι, που είναι πολύ απλοί στο να τους θυμάσαι). Τα ιδεογράμματα να κάθεσαι να τα σχεδιάζεις θέλει τρομερή δουλειά για να τα μάθεις. Δυσκολεύεσαι να τα αναγνωρίσεις οπτικά απλώς όχι να τα κάνεις κι όλας . Μια γραμμούλα αντί ίσια αν την κάνεις λίγο πλαγιαστά αλλάζει το νόημα.