Αυτό που λες με την παπαγαλία ισχύει σε μεγάλο βαθμό.
Φέτος, στην ιστορία, είχαμε μια ερώτηση στην Α' ομάδα που έλεγε περίπου «πώς εξελίχθηκε το κρητικό ζήτημα ΜΕΤΑ την υπογραφή της συμφωνίας στις Μουρνιές». Πολύς κόσμος, μη γνωρίζοντας τι πρέπει να απαντήσει, έγραψε όλο το συγκεκριμένο κεφάλαιο, και από αυτό έχασε μονάδες. Δεν πρόσεξαν το «μετά», κι έγραψαν ολόκληρα κατεβατά. Ε, σόρρυ κι όλας, αλλά καλά έκαναν οι βαθμολογητές και τους έκοψαν. Σε ρωτάει συγκεκριμένα, και απαντάς συγκεκριμένα. Σε αυτό διαφέρει η παπαγαλία από την αποστήθιση. Όσοι πάνε με παπαγαλία μόνο, δεν πρόκειται να καταφέρουν πολλά.
Για εμένα, στην ιστορία π.χ., το ιδανικό είναι να τους δείξεις στην Α' ομάδα ότι έχεις αποστηθίσει τέλεια το βιβλίο, και στη Β' ομάδα να τους δείξεις πάλι το ίδιο, αλλά και να τους αναδείξεις το κριτικό σου αισθητήριο. Αυτό το επιβραβεύει η πλειονότητα των καθηγητάδων.
Γενικά, μην ακούς τις υπερβολές του τύπου «αν ξεχάσεις μια σειρά κλπ». Κι εγώ στην ιστορία στην ερώτηση που είπα παραπάνω, ξέχασα να γράψω την τελευταία σειρά του κεφαλαίου, η οποία ήταν κάτι σαν επίλογος. Klein. 20 πήρα.
Αν ο άλλος είναι παπαγάλος και στόκος, καλά θα του κάνουν να του κόψουν.
Αν αποστηθίζει και μπορεί να κρίνει/σχολιάζει, τότε αξίζει το βαθμό.