Στέλλα μου,θα βάλεις τα δυνατά σου-από τη στιγμή που έχεις επιλέξεις να σπουδάσεις αυτό που σε ενδιαφέρει-και θα τα καταφέρεις.Σημασία έχει να αισθάνεσαι εσύ ολοκληρωμένη και εάν σε ενδιαφέρει πραγματικά,θα ανοίξουν αρκετές πόρτες στην αγορά εργασίας.Η αλήθεια είναι ότι το επάγγελμα του ψυχολόγου είναι υποτιμημένο στην Ελλάδα και ίσως χρειαστεί να συνεχίσεις τις σπουδές σου αργότερα στο εξωτερικό.Κι εγώ τώρα έρχομαι αντιμέτωπος με το σκληρό ερώτημα "κι εγώ,πότε και πού θα εργαστώ ως ψυχολόγος;",αλλά έχω πίστη γιατί αγαπώ αυτό που σπούδασα και ξέρω ότι όταν μου δοθεί η ευκαιρία,θα είμαι καλός σε αυτό που θα κάνω και θα το απολαμβάνω παράλληλα.Και πλέον,ανήκοντας σε μια διεθνοποιημένη κοινωνία,μπορεί στην Ελλάδα να είναι περιορισμένοι οι πόροι για τους ψυχολόγους (κατάσταση η οποία ενδέχεται να αλλάξει),στο εξωτερικό όμως οι επιλογές και οι ευκαιρίες είναι περισσότερες και ίσως αποφασίσεις να ζήσεις και να εργαστείς σε κάποια άλλη χώρα (κάτι που έχουν επιλέξει αρκετοί).Χρόνος υπάρχει-θέληση υπάρχει;Αυτό να σκέφτεσαι πάντα και μην αγχώνεσαι εκ των προτέρων για την επαγγελματική αποκατάσταση.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.