Απαντώ κατ'αρχήν σε όλους πλήν της Βικυς, ευχαριστώντας τους για τη συμπαράσταση και τις ευχές
. Στο δια ταυτα τώρα. (ακολουθεί σεντονι)
Η εκπαίδευση τωνπαιδιών μου βασίζεται στην ειλικρίνεια. Θα μου πείτε σιγά το σπουδαίο, κανείς μας δεν λέει ψέματα, όμως σε πλήρη εφαρμογή δεν είναι πραγματικά τόσο απλό.
Γιατί εκπαιδευόμαστε; Τα λιονταράκια εκπαιδεύονται στο κυνήγι, εμείς για ποιό πράγμα εκπαιδευόμαστε; Να κάνουμε τί, να είμαστε πως, να ζήσουμε πως; Η διαδικασία της εκπαίδευσης σε ποιο βαθμό είναι προέκταση των απωθημένων μας, και σε ποιο είναι κάτι καλό για το παιδί μας;
Θα πώ πως σκέφτομαι εγώ. Ενας άνθρωπος άν βγάζει , οικονομικά, τη ζωή του με άνεση και με έντιμο τρόπο, είναι αξιοπρεπής. Οσο πιο νωρίς καταφέρει να το κάνει αυτό, είμαι πεπεισμένος ότι δεν πρόκειται να του κάνει κακό.
Το νωρίς είναι ζήτημα χρονικό λοιπόν. Ας δούμε τους ενήλικες. Ξέρουν κάτι καλά, αυτό που κάνουν σαν επάγγελμα, και σε ΟΛΑ τα άλλα, έχουν εγκυκλοπαιδικές γνώσεις. Αν τις έχουν κι αυτές. Από όσα έμαθαν στο γυμνάσιο στο λύκειο και στο πανεπιστήμιο πολλοί ακόμη, ελάχιστα έχουν απομείνει σαν γνώση, μόνο όσα χρησιμοποιούν ακόμη. Οπότε πρός τί η εκμάθηση χιλιων πραγματων που στο μέγιστο ποσοστό θα είναι αχρηστα αργότερα; Πρός τί η επένδυση χρόνου και κόπου στο πόσες μπανάνες παράγει το Κογκό, σε κιλά, στα θρησκευτικά, και τα αρχαία;
Επειτα είναι και το άλλο. Ζούμε στην εποχή του Ιντερνετ. Οι γιοι μου εδώ και δυο χρόνια χειρίζονται υπολογιστές. Φέτος θα πάρουν και οι δυο απο ενα λάπτοπ. Ξέρουν ήδη ότι το Ιντερνετ, ειναι μια τεράστια πηγή γνώσης, αφού το λένε και εκείνοι, όταν μας ακούσουν να αναρωτιόμαστε για κάτι "γιατί δεν το ψάχνεις στο Ιντερνετ;"
Ερχομαι λοιπόν στη Βικυ. Το εκπαιδευτικό σύστημα δεν μπορεί να είναι προσωπικό δικό σου ζήτημα. Ολοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε αφού και εσύ θα αναγκάσεις-αναγκαστείς, να πάς τα παιδιά σου στο σχολείο.
Θα δικαιολογηθείς ότι δεν είναι σε θέση να ξέρει τί θέλει; Οτι δεν μπορείς να το διαγνώσεις εσύ; Κι αν η κοινωνική κουλτούρα αυτό επέβαλε εκτός απο το σχολείο; Να το βρείς, προκειμένου το παιδί να μήν χάνει χρόνο; Τότε τί θα έκανες αλήθεια δεν θα έπρεπε να ξοδεψεις κόπο χρόνο και φαιά ουσία για να το βρείς;
Για να είμαστε ειλικρινείς λοιπόν, έτσι όπως έχουν αυτή τη στιγμή τα πράγματα, και να μη γινω ψεύτης ξαφνικά και ανακόλουθος στα μάτια του παιδιού μου, μπορώ να πώ μόνο λίγα απο όσα ανέφερε η Βίκυ. Ναί, θα κάνει φίλους, κι αυτό ειναι καλό. Είναι καλό επίσης το θρανίο, γιατί κρεμασμένος απο μια τσουλήθρα δεν θα μπορέσει ποτέ να μελετήσει οτιδήποτε. Και το να μελετάς είναι καλό. Ναι, θα μάθει να δρά, ενταγμένος συμπεριφορικά, με σχετική αρμονία, σε ένα κοινωνικό σύνολο.
Πέραν αυτών όμως, όταν θα έρθουν τα μαθήματα που δεν έχουν νόημα, θα του πώ ότι αυτά αναγκαστικά τα κάνουνε, οτι τα κοινωνικά συστήματα έχουν πολλά λάθη, που τα πληρώνουν όλοι, όμως να μήν στεναχωριέται τόσο γιατί οι προηγούμενοι ζούσαν πολύ χειρότερα. Θα βρώ μια σπουδαία ευκαιρία να του μιλήσω για τον πολιτισμό και γιατί δεν υπάρχει. Επειδή ακριβώς βασιλεύει ο παραλογισμός, και τα συστήματα ανθρώπων με EQ αρνητικό. Οτι τα συστήματα δυατυχώς δσεν τα επιβάλλουν άνθρωποι σκεπτόμενοι, αλλά άνθρωποι εξουσίας, που κάθε άλλο παρά σκεπτόμενοι είναι, στην πλειοψηφία τους ξέρουν μόνο να γλύφουν και να ρουφιανεύουν.
ΟΜΩΣ, θα του πώ, όταν θα τελειώσουν όλα αυτά, θα έχει την ευκαιρία, αν το θέλει, να πάει στο πανεπιστήμιο, που αλλιώς χωρίς το απολυτήριο του Λυκείου δεν θα μπορεί. Κι εκεί θα μπορεί να ασχοληθεί με την έρευνα, που είναι η πεμπτουσία της ανθρώπινης σκέψης και κανείς δεν βαριέται ποτέ να την κάνει. Θα του συστήσω λοιπόν να κάνει υπομονή αν η έρευνα τον ενδιαφέρει.
Αν όμως, δώ ότι τον ενδιαφέρει, ενα σπορ, τα εικαστικά, η μουσική η οτιδήποτε άλλο είναι για να το μάθει μόνος του, ε πραγματικά θα του πώ να γραψει το σχολείο και να κοιτάξει πώς, χωρίς να μείνει στην ίδια ταξη, να κερδίσει όσο μπορεί περισσότερο χρόνο, απο αυτά τα 12 χρόνια του, για τον εαυτό του και για τα ενδιαφέροντα του. Για να τα κάνει, το συντομότερο δυνατόν, δύναμη που θα του αποδώσει.
Για να νοιώσει αξιοπρεπές άτομο απο αυτή τη δύναμη με έλεγχο και αποψη για τη ζωή του.
Ετσι πιστεύω ότι θα είμαι και ειλικρινής και τίμιος απέναντι στα παιδιά μου.
