Δε ξέρω αν ισχύει αυτό που λες. Ο αδερφός μου ήθελε ανέκαθεν να έρθει για δουλειά στην Ολλανδία, οδοντίατρος στο επάγγελμα. Εκανε μαθήματα ολλανδικών στην Ελλάδα για ένα χρόνο εντατικά, ανέβηκε πάνω, έδωσε το πιστοποιητικό γλώσσας και ξεκίνησε να εργάζεται κανονικά. Στις σπουδές πιστεύω δε θα είναι τόσο δύσκολο σε σχέση με την εργασία γιατί στις σπουδές μπορείς να δεις και κανένα λεξικό, να το ψάξεις λίγο παραπάνω, ενώ στην εργασία πρέπει face to face να μιλας με τον ασθενή, να καταλαβαίνεις τι έχει, να κάνεις διάγνωση, να εκφραστείς με ορολογία. Και όλα αυτά τα κατάφερε σε ένα χρόνο. Ενώ στα 3 χρόνια που θα είναι στο αγγλόφωνο τμήμα της ιατρικής, προλαβαίνει άνετα να μάθει τη γλώσσα σε άπταιστο επίπεδο, αν καταβάλει καλή προσπάθεια.
Εχω ξεκινήσει ολλανδικά από τον Σεπτέμβριο, με μαθήματα μια φορά την εβδομάδα και είμαι σε ικανοποιητικό επίπεδο, σε ένα εξάμηνο θα είμαι τυπικά επίπεδο Β2. Και ζω Ελλάδα. Σκέψου να διάβαζα ολλανδικά για 3 ολόκληρα χρόνια και να ζούσα εκεί, αρα θα είχα εξασκηθεί περισσότερο με την καθημερινότητα.