Δεν πειράζει. Ας δει ότι παντού τα ίδια μπιπ είναι. Η δουλειά διορθώνει όταν κατεβάζουμε ιδέες και δεν τρώμε μόνο το πιάτο που μας σερβίρουν.
Καλώς τότε, θα απαντήσω και ας επιληφθούν οι moderators.
Συμφωνώ απόλυτα με όσα λέτε, ειδικότερα για το ότι η μαθηματική παιδεία στην Ελλάδα "βυθίζεται" από πολύ νωρίς. Ευτυχώς έχω βγάλει το Μαθηματικό Ιωαννίνων σε νορμαλ χρόνο (4.5 χρόνια) και δεν μου έμειναν, πιστεύω, μακροπρόθεσμα τραύματα.
Το πρόβλημα λοιπόν κρίνω ότι είναι η μετατροπή των πανεπιστημίων σε εξεταστικά κέντρα και όχι τόσο σε ΠΑΝ+ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ια.
Θα σου δώσω ένα απλό παράδειγμα: το πιο σπουδαίο μάθημα που θα μάθει ένας νέος φοιτητής στο Μαθηματικό ΑΕΙ είναι ο Απειροστικός Λογισμός Ι του οποίου η ύλη είναι
ίδια σε όλη την υφήλιο (σειρές, ακολουθίες, λήμματα για ανάλυση μιας μεταβλητής πλην ολοκλήρωσης).
Θεωρητικά, πρέπει να ενταθεί η προσήλωση του φοιτητή σε ακριβώς αυτό το μάθημα. Πώς το έλυσαν αυτό το θέμα στο εξωτερικό; Ούτε καλύτερους μαθητές έχουν (τα Μαθηματικά Γ' Λυκείου σε εμάς σε αυτούς είναι μαθήματα προκεχωρημένης δυσκολίας που διδάσκονται σε σχολεία μόνο σε ταλαντούχους μαθητές), ούτε καλύτερες υποδομές (μαυροπίνακα έχουμε παντού ευτυχώς). Αλλά πώς γίνεται και αυτά τα πανεπιστήμια βγάζουν πραγματικά έργο επί των μαθηματικών ενώ εμείς εδώ στην Ελλάδα όχι;
Η απάντηση είναι απλή: εκεί πέρα τα μαθηματικά δεν τα
μαθαίνουν στους φοιτητές τους, τα
μελετάνε. Είναι απολύτως γελοίο και χαζό να ζητάς ως καθηγητής να "ξέρει" κάποιος τον απειροστικό λογισμό. Είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο στην παγκόσμια επιστημονική ιστορία, δεν υπάρχει περίπτωση να μαθευτεί σε ένα εξάμηνο. Τι κάνεις λοιπόν; Βάλτου εργασίες, παρουσιάσεις, ώστε τουλάχιστον να σιγουρευτείς ότι εντριφεί πάνω σε ένα πλαίσιο. Ασκήσεις επίσης. Βαθμολόγησε τα όλα, και μην μετράς τόσο πολύ την τελική εξέταση. Τουλάχιστον θα κερδίσεις περισσότερα πεντάρια να αδειάζουν τα αμφιθέατρα, συν πολλούς ενδιαφερόμενους με όρεξη για περαιτέρω μόρφωση.
Αντ' αυτού, να τι κάνεις στο πανεπιστήμιο πρώτη μέρα: ορισμός-θεώρημα-απόδειξη-παράδειγμα-ορισμός-θεώρημα-απόδειξη-παράδειγμα...
Πάει, τον έχασες τον φοιτητή.