Νομίζω πως είμαι ένα από τα άτομα που ψάχνετε
Καθ'όλη τη διάρκεια της Β' και της Γ' Λυκείου το μοναδικό μου δίλημμα ήταν αν θα δήλωνα πρώτο το Ιστορικό/Αρχαιολογικό ή την Φιλολογία. Δεν κρύβω πως για ένα μεγάλο διάστημα σκεφτόμουν σοβαρά τη Νομική , όχι αποκλειστικά για τη δικηγορία, αλλά γρήγορα την απέκλεισα επειδή ήμουν σίγουρη ότι δεν υπήρχε περίπτωση εγώ να γράψω τόσο καλά, και σε περίπτωση που θα έπιανα Νομική σε Θεσσαλονίκη ή Κομοτηνή είχα ξεκαθαρίσει στους γονείς μου ότι δεν θα πήγαινα, λόγω( ή αφορμή) του οικονομικού θέματος. Ήμουν ήρεμη λοιπόν.
Ήρεμη ήμουν κι όσο περίμενα να ανακοινωθούν οι βαθμολογίες, μιας και υπολόγιζα ότι είχα γράψει maximum 18.500, και δεν φανταζόμουν ότι θα υπήρχε τέτοια πτώση των βάσεων. Ονειρευόμουν ήδη λοιπόν τον εαυτό μου να ασχολείται με τα αρχαία, τα λατινικά και την ιστορία και για τα επόμενα χρόνια, και αυτή η προοπτική με συνάρπαζε.
Και πάω και....βγάζω 19.108 μόρια χωρίς να ρωτήσω κανέναν
. Δεν είναι δύσκολο νομίζω να φανταστείτε τις πιέσεις , με τρόπο περισσότερο ή λιγότερο ευγενικό που δέχτηκα από καθηγητές, γνωστούς και γονείς να δηλώσω πρώτη τη Νομική ( να τονίσω όμως για οι γονείς μου τουλάχιστον, πως σε καμία περίπτωση δεν επέμεναν λόγω του κύρους της σχολής ή επειδή ήθελαν να λένε ότι έχουν κόρη στη Νομική, απλώς θεωρούσαν-σαν γονείς που είναι
- ότι έχω ανεπτυγμένη την αίσθηση του δικαίου και θα γινόμουν καλή, και φοβούνταν για το μέλλον των σχολών που ήθελα. Κι εγώ η ίδια γνώριζα/γνωρίζω ότι φιλολογία στην ουσία σημαίνει διδασκαλία, κι ενώ δεν ήμουν σίγουρη αν ήθελα να περάσω τη ζωή μου σε τάξη και ξέρω πως η έρευνα σε επίπεδο γλωσσολογίας είναι σχεδόν ανέφικτη εδώ στην Ελλάδα, από την άλλη λάτρευα τα μαθήματα αυτής της σχολής και έπληττα και μόνο διαβάζοντας το πρόγραμμα σπουδών της Νομικής. Μίλησα όμως με άτομα που είχαν βρεθεί στην ίδια θέση και μου είπαν πως τελικά τους άρεσε η νομική. Θυμάμαι πως τις 3 βδομάδες που είχαμε διορία για το μηχανογραφικό, δεν υπήρχε μέρα που να μην πλαντάξω στο κλάμα, γενικά ήμουν απίστευτα φορτισμένη. Τελικά, την τελευταία εβδομάδα, στην πρόχειρη μορφή του μηχανογραφικού μου πρώτη ήταν η Φιλολογία. Άρχισα όμως να σκέφτομαι ότι μου παρουσιάζεται μια μοναδική ευκαιρία να εισαχθώ στη συγκεκριμένη σχολή και πως ίσως κάποια στιγμή ο μελλοντικός μου εαυτός να μετανιώνει που δεν το δοκίμασε τουλάχιστον, αλλά το απέρριψε από φόβο, χωρίς να ξέρει τί πραγματικά είναι. Τη δήλωσα λοιπόν πρώτη, βλέποντάς το περισσότερο σαν μια εμπειρία, εφόσον μπορώ να πάω του χρόνου στη Φιλολογία με το 10% εάν δεν μου αρέσει, όσο κι αν ανέβουν οι βάσεις το 2016 εμένα δεν θα με επηρεάσει. Και υπάρχει πάντα και η δυνατότητα για δεύτερο πτυχίο, έλεγα για να χρυσώσω το χάπι.
Ναι , ήδη το μετανιώνω. Όλο το καλοκαίρι δεν υπήρξε μέρα που να μην ζηλέψω τους φίλους μου που ανυπομονούν να ξεκινήσουν οι σχολές ενώ εγώ το σκέφτομαι και μελαγχολώ, και να κατηγορήσω τον εαυτό μου επειδή έπρεπε από την πρώτη στιγμή να πω σε γονείς, καθηγητές, θείες ότι" εγώ αυτό θέλω να κάνω στη ζωή μου, δεν θα το συζητήσω περισσότερο και δεν σας πέφτει λόγος". Δεν το έκανα όμως. Μπορεί κάποιος να χαρακτηρίσει ένα παιδί σαν κι εμένα δειλό, αδύναμο χαρακτήρα, ανώριμο, αλλά θυμώνω αφάνταστα με γενικεύσεις που μας θέλουν
όλους να έχουμε πέσει θύματα του prestige των σχολών μας Δεν είμαστε όλοι νάρκισσοι που θέλουν να ακούν το "οοο, μπραβο" όταν λέμε πού περάσαμε, ούτε πουλήσαμε την ψυχή μας στο διάβολο( εντάξει εγώ κάπως έτσι νιώθω). Αλλά. Δεν έχουμε όλοι τη δύναμη του Δία (που τον θαυμάζω για τη σταθερότητά του και που στήριξε την επιλογή του,μακάρι να σου έμοιαζα Δία...), δεν έχετε όμως σε καμία περίπτωση το δικαίωμα να διατυπώνετε αυθαίρετες απόψεις με τη μορφή αφορισμών.
