Φυσικά και τα ήξερε αλλά όπως προανέφερα τότε ζούσε καλά, βολευόταν με ρουσφέτια διορισμούς κ.λπ. πίστευε ότι θα μπορεί να ζει με δανεικά επ' άπειρον (γιατί "έτσι κάνουν όλοι") επομένως έκανε την πάπια...
Θυμάμαι το συγχωρεμένο τον πατέρα μου π.χ. από τα 90s μου έλεγε για το που πάμε ως οικονομία για τα ελλείμματα κ.λπ. και παρακολουθούσε Λεβέντη (και άλλους σαν αυτόν) αλλά παρ' όλα αυτά όταν ερχόταν η ώρα της κάλπης το ψηφαλάκι το έριχνε στη Ν.Δ. κι όσο πάει!
Ακόμη κι εδώ στο ischool που υποτίθεται ότι γράφουν νέοι σκεπτόμενοι άνθρωποι όταν έρθει η Κυριακή το 90%+ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και Ν.Δ. θα πάει να ρίξει!
Το σίγουρο είναι ότι στο Λεβέντη πέρα απ' αυτές τις σαχλαμάρες που κυκλοφορούν με ξεσπάσματα του στο internet κ.λπ. δεν έχει να προσάψει κανείς ΤΙΠΟΤΑ και δεν έχει κάνει ποτέ κωλοτούμπα, αυτό εμένα μου αρκεί για να πάω να τον (ξανα)ψηφίσω τον "τρελό"...
Ο κόσμος ήξερε ό,τι έβλεπε. Και αυτό που έβλεπε ήταν ότι εκείνη την εποχή ( και τώρα ακόμη περισσότερο ) πολλές δημόσιες υπηρεσίες δεν λειτουργούσαν όπως θα πρεπε. Και πως σε πολλές περιπτώσεις το κράτος εμφανιζόταν να μοιράζει λεφτά χωρίς πολλά πολλά. Για κάποιον καχύποπτο μπορεί να σήμαινε κάτι, για κάποιον άλλον όχι.
Αυτά έβλεπε ο κόσμος. Αυτά που ΔΕΝ έβλεπε ήταν τα οικονομικά στοιχεία. Το έλλειμμα, το μέγεθος του χρέους και το πόσο βιώσιμο μπορεί να είναι και τι αυτό μπορεί να σημαίνει μακροπρόθεσμα. Τέτοια στοιχεία ΔΕΝ μπορεί να ξέρει ο κόσμος και ΔΕΝ θα πρεπε να τον απασχολούν. Αυτό που είναι υποχρέωση του πολίτη να κοιτά και να εξασφαλίζει είναι ένα υγιές πρότυπο ζωής και μια υγιή κοινωνία κατά τα δικά του πρότυπα. Να ρίξει ευθύνες στην πολιτεία για το ότι πάει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο και δεν εξυπηρετείται όπως θα πρεπε. Ή για το ότι σε κάποιους τομείς όπως πχ οι τηλεπικοινωνίες το κράτος έχει μείνει πίσω.
Ο ρόλος του πολίτη είναι αυτός. Δεν είναι να παριστάνει τον υπουργό οικονομικών. Εκεί βρίσκεται το λογικό σφάλμα. Και είναι αρκετά βολικό γιατί αν είσαι στην ενεργή πολιτική σε μια θέση ευθύνης και τα κάνεις σκατά, μπορείς μέσω των ΜΜΕ να βάλεις τον κόσμο στη δική σου θέση, να συζητήσει στο βαθμό που μπορεί εξειδικευμένα θέματα δικής σου αρμοδιότητας κατά το μοτίβο "εσύ κάντο καλύτερα" και έτσι να απαλλαχθείς σε ένα καλό βαθμό από τα δικά σου λάθη. Και μετά μπορείς να μιλάς και για υπευθυνότητα Ω ΤΙ ΕΙΡΩΝΕΙΑ.
Ο Λεβέντης είναι ένας τύπος ο οποίος δοκίμασε να χωθεί στο ΠΑΣΟΚ, και τα σκάτωσε. Στη ΝΔ επίσης. Θα μπορούσε σήμερα να ήταν ένας υπουργός και να υλοποιούσε αν όχι το 100% των ιδεών του, σίγουρα ένα καλό κομμάτι, και ακόμη κι αν δεν ήταν το ίδιο αθώος και αγαπητός στα μάτια του κόσμου να ήταν εντάξει με τον εαυτό του ότι όντως έκανε κάτι. Στο τέλος όμως επέλεξε το political correctness έναντι του αποτελέσματος και έκρινε από την απόσταση ασφαλείας του καναλιού του χωρίς φυσικά να δεχθεί πισω κριτική για τον ίδιο.
Έτσι είναι, πρώτα δοκιμάζεις να πάρεις το χρήσμα από τον κόσμο για να πεις μετά "εγώ προσπάθησα" και να κάτσεις πίσω στην καρέκλα σου χαϊδεύοντας τον εαυτό σου "πως δε φταις εσύ, οι άλλοι φταίνε", όσο βλέπεις τη χώρα σου να βουλιάζει στο βούρκο φυσικά για λάθη άλλων κι όχι δικά σου, αφού εσύ ποτέ δεν διεκδίκησες σοβαρά μια θέση εξουσίας. Σοβαρότατη αντιμετώπιση.
Αλλά σε αυτή τη χώρα από τη μία θεοποιούμε αυτόν που είναι στο περιθώριο και μιλάει χωρίς να τον ακούει κανείς πως είναι απειλή για το σύστημα και θα πρεπε να ήταν ψηλότερα κλπ, αν όμως κάποια στιγμή όντως αποκτήσει πραγματική εξουσία γίνεται διεφθαρμένος, συστημικός, άχρηστος και ό,τι άλλο μπορεί να σκεφτεί κανείς ( όπως ο ΣΥΡΙΖΑ καλή ώρα ). Πώς είναι με τη χιπ χοπ. Όταν δε σε ξέρει κανείς είσαι το ανερχόμενο διαμάντι για τους λίγους που εκφράζει την κοινωνία, όταν όμως κερδίσεις αναγνωρισιμότητα και σε δείξει η tv να συνεργάζεσαι με μεγαλύτερα ονόματα, πουλήθηκες για τα φράγκα. Δώσε στον Έλληνα ψαγμενιά κι ανωτερότητα και θα στη φάει με το κουτάλι.
