Δύο.
Και λέω με σιγουριά ότι η δεύτερη φορά αρκεί, εκτός κι αν είσαι γκαντέμης και δε περάσεις παρά λίγο. :ρ
Εγώ τη πρώτη δεν είχα δώσει πολύ σημασία και είχα και πολλά ψυχολογικά, οπότε δεν πέρασα στο "στόχο" μου.
Τη δεύτερη ήμουν πιο αποφασισμένη
αρχικά, αλλά μετά τα παράτησα και δε διάβασα κι ακόμα απορώ γιατί πήγα κι έγραψα άδικα.
Μάλλον έφταιγε το ότι δεν το ήθελα πολύ. Αν το ήθελα αρκετά θα' χα κάτσει να διαβάσω και θα' χε τελειώσει.
Οπότε έχει σημασία το πόσο το θες και πόσο επικεντρωμένος είσαι σ' αυτό.
Θαυμάζω πχ. τον focko που τελικά κατάφερε να μπει στην Ιατρική που το' θελε από πάντα.
Μπράβο φόκε, μας λείπεις.