Κοίτα εγώ έχω εμπειρία απο εμπ και απο εκπα. Δεν είχα κάποιο πρόβλημα στο να γνωριστώ. Αλλα γενικά επειδή είναι περισσότερα άτομα στον ίδιο χώρο, πολλές σχολές μαζί κλπ, θυμάμαι οτι και στη βιβλιοθήκη έκανα γνωριμίες και στο φωτοτυπικό και σε ουρές που περιμέναμε σε γραφεία και φυσικά στα αμφιθέατρα και αν ήθελα και σε ομαδες του πανεπιστημίου οπως θεατρική, αθλητική, μουσική, διδασκαλείο ξένων γλωσσών κλπ. Το κύριο θέμα σου είναι πρώτα απ όλα δε σε ενθουσιάζει το αντικέιμενο και απλα το θέμα της παρέας δεν πολυβοηθάει. Αν το πρόβλημα είναι οτι είσαι πολύ εσωστρεφής και δε θες να γνωριστείς, τοτε προφανώς οπου και να πας δε θα κάνεις γνωριμίες, αλλα θα είναι επειδή εσυ το επιλέγεις να απομονωθείς. Ισως στο βόλο κάποια παιδιά να ναι απο κει, οπότε μετα πάνε σπίτι τους και δε τους νοιάζει. Ισως να μην έπεσες και στα κατάλληλα άτομα. Εγώ κινήθηκα περίπου σαν το σχολείο. Δηλαδή μιλάω σχεδόν με όλη την τάξη, έχω ένα μικρότερο πυρήνα πιο στενό και πραγματικούς φίλους ελάχιστους. Δε σημαίνει οτι όλοι οσοι κάνω παρέα είναι ολοι φίλοι μου πραγματικοι, αλλα σίγουρα ήρθα σε επαφή με πολλά άτομα. Ένα αλλο καλό είναι οτι οι αποστάσεις στην Αθήνα μοιράζονται. Και οσο για την επαγγελματική αποκατάσταση αν αυτό είναι που κολάνε οι γονείς, είναι γνωστό πλεον οτι δεν υπάρχει σχολή στην Ελλάδα με καλές προοπτικές με 2-3 εξαιρέσεις. Αμα το σκεφτούμε ετσι δεν πρέπει να σπουδάσει κανένας ή να γίνουμε ολοι στρατιωτικοί. Και ακόμα και να διοριστείς δασκάλα θα είσαι στα 600 ευρώ μέχρι να πεθάνεις. Γνώμη μου λοιπόν είναι να κάνεις μια δοκιμή.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
