Πριν καποιες ημερες που ειχα παει κομοτηνη και περασα να δω το τμημα μου και γενικα το χωρο του πανεπιστημιου, σκαει μυτη μια τυπισσα απο το πουθενα και αρχιζει να μου πιανει κουβεντα:
-Γεια σου! Πρωτοετης εισαι?
-Ναι!
-μαλιστα! Απο που? Εγω ειμαι απο τα γιανιτσα,3ος στο τμημα.
-Απο αθηνα!
-Ωραια! Λιγο μακρια βεβαια.
-Ε..ενταξει.
-Βρηκες σπιτι?
Εδω της απαντουν οι γονεις μου.
-Ναι,βρηκαμε αλλα λιγο δυσκολο.
-Και γω τοτε τα ιδια ειχα τραβηξει. Νοικιασα σπιτι κοντα στην παλια πρυτανεια. Καθε πρωι που ανοιγω το παραθυρο βλεπω τα αυτοκινητα στο γκαραζ.
-Πω,πω...εμεις ευτυχως οχι.
-Με λενε ταδε,εσενα?
-Με λενε Κατερινα.
-Θες να μου δωσεις το τηλεφωνο σου να σε παρω τηλεφωνο για τα δικαιολογητικα.
Ο πατερας μου μην χασει της το δινει
-Οτι χρειαστεις,μην διστασεις,παρε με!
-Βεβαια!
-Ελατε να σας ξεναγησω!
Κατα τη διαρκεια της ξεναγησης,της πεταω σποντα σχετικα με τις κομματικες παραταξεις και λεει:
Αααα,εδω στο τμημα μας ολες οι παραταξεις ειναι πολυ καλες και δεν πεφτει ξυλο! Ειναι κατι σαν λεσχες! Μπορεις να γραφτεις,θα περασεις τελεια!
Το ιδιο βραδυ με πηρε τηλεφωνο και μου εστειλε μηνυμα να παμε για καφε,δεν πηγα.
Και επειδη δεν πηγα, ακουγα την γκρινια της μανας μου:
-Δεν ντρεπεσαι? Προσφερθηκε η κοπελιτσα να πατε για καφε και εσυ την εγραψες? Πως θα κανεις φιλες?
Σε λιγες ημερες που θα παω για εγγραφη, θα ειμαι προετοιμασμενη!
Εχω δασκαλεψει και τη μανα μου τι ακριβως να πει αν την ρωτησουν κατι!
