ok καλα ολα αυτα αλλα για πες μας εσυ που περασες ιατρικη,
ποιο ηταν το προγραμμα σου;;;;το ιδιο που παραθετεις απο πανω δεν ηταν;;(τωρα περα απο την πλακα και τους perv και οτι αλλο θα βαλεις,απαντα σοβρα,και εσυ δεν ελιωνες;;
Υ.Γ.γιατι ρε μλκς του βαλατε -1;;;εγω εσκασα στα γελια ελεος
Άντε,να σου πω το πρόγραμμά μου να δω τι θα καταλάβεις.Αλλά επειδή με ρωτάς ενώ ήδη έχω ξεκαθαρίσει ότι το θεωρώ pointless,θα στο πω όλο αναλυτικότατα (έχει περάσει ένας χρόνος,αλλά το θυμάμαι,μικρέ κατεργάρη).Και να το διαβάζεις ολόκληρο (I'll be watching you):
Το καλοκαίρι,ξεκίνησα αρχές Ιουλίου,όπως όλοι.Ήμουν πολύ ψαρωμένος (όπως όλοι) και διάβαζα όλη μέρα,μόνο που μου ήταν αδύνατο να συγκεντρωθώ.Το μυαλό μου ήταν σε παραλίες,γκόμενες,beach parties και τρόμπες πέους (wtf).Για να καταλάβεις για τι θέμα μιλάμε,τις τρεις πρώτες σελίδες τις Βιολογίας για να τις μάθω χρειάστηκα μια ολόκληρη Κυριακή.Ξεκινούσα να λύσω ασκήσεις μαθηματικών το μεσημέρι και έπιανα στυλό στις 8 το βράδυ.Anyway,ήρθε ο Αύγουστος και το μαρτύριο τελείωσε.
Πάμε στον Σεπτέμβρη τώρα.Πλέον,με όρεξη για δουλειά,είχα έναν άσσο στο μανίκι μου:σταθερό πρόγραμμα μαθημάτων.Αυτό πήγαινε ως εξής:
Δευτέρα τίποτα
Τρίτη δύο ώρες φυσική
Τετάρτη δύο ώρες μαθηματικά
Πέμπτη δύο ώρες φυσική
Παρασκευή δύο ώρες χημεία
Σάββατο δύο ώρες βιολογία και δύο ώρες μαθηματικά
Κυριακή τίποτα
Κάπου ήταν χωμένη και άλλη μια ώρα χημείας για κανά διάστημα,αλλά δεν θυμάμαι που και πότε πλέον,σταμάτησε νωρίς.Έκθεση δεν έκανα γιατί υποτίθεται θα έκανα με τον πατέρα μου (φιλόλογος γαρ),αλλά εγώ μισόυσα την έκθεση,οπότε πάντα τη γλύτωνα.
Τώρα,ας δούμε λίγο το πρόγραμμα διαβάσματος:
Τη Δεύτερα το απόγευμα,διάβαζα χημεία (η ρουφιάνα κάθε φορά μου έβαζε τον μισό Σαλτερή)
Την Τρίτη διάβαζα δεν θυμάμαι
Τέτάρτη διάβαζα φυσική
Πέμπτη διάβαζα μαθηματικά
Παρασκευή διάβαζα δεν θυμάμαι
Σάββατο διάβαζα μαθηματικά
Κυριακή ξυπνούσα κατά τις 3 σε μια κατάσταση που χαλαρά αν μου έπαιρνες αίμα,θα μπορούσες άνετα να τριπάρεις μ'αυτό
Στα δύο δεν θυμάμαι κολλάει μια φυσική και η βιολογία respectively.Μαθηματικά και Φυσική δεν διάβαζα ποτέ θεωρία,απλά τους έλυνα ό,τι διεστραμμένη άσκηση μου έφερναν οπότε δεν με πρήζανε.Ε,αργότερα κάναμε κάτι δεύτερα θέματα να τελειώσει το ζήτημα.Χημεία με τόσες ασκήσεις που μου έβαζε δεν χρειαζόταν να διαβάσω θεωρία,eventually την μάθαινα.
Για το σχολείο δεν διάβαζα τίποτα,στην κατεύθυνση ήμουν πάντα πολύ πιο μπροστά και στη γενική απλά κανείς δεν μας έκανε μάθημα.
Μέχρι τα Χριστούγεννα ήταν ένα απαιτητικό πρόγραμμα,ως εκεί (σημείωση,ποτέ μου δεν διάβασα μετά τις 9 το βράδυ,9 με 12 απλά μαλακιζόμουν).
Απ'τον Γενάρη και μετά,οι ύλες τελείωσαν,οπότε πραγματικά χαλάρωσα.Αλλά όταν λέμε χαλάρωσα,εννοούμε
χαλάρωσα .Όλοι λένε οι τελευταίοι μήνες είναι οι δυσκολότεροι,σε εμένα ήταν το αντίθετο:στην αρχή είχα άγχος,μετά απλά καθόμουν και έβλεπα NBA και εξερευνούσα τι συμβαίνει αν πιάσεις με ένα μανταλάκι το πετσάκι που ενώνει το πέος με τα αρχίδια.
Και έτσι κύλησαν οι μέρες.Έχοντας βγάλει 2-3 επαναλήψεις μέχρι το Πάσχα και χωρίς ασκήσεις να υπάρχουν πλέον πουθενά,μπορώ να πω οι μέρες των εξετάσεων απλά
γάμησαν .Και μετά summer!
Spoiler
Συμφωνώ απόλυτα με τον υποκειμενικό παράγοντα.Όπως είπες όμως και ο ίδιος,κανείς δε μπορεί να είναι κριτής του εαυτού του σε αντικειμενικό επίπεδο.Το ίδιο λοιπόν θα ισχύει και για αυτόν που τώρα θα δώσει πανελλήνιες.Αυτό που προσπαθώ να σας πω τόση ώρα είναι ότι μέσα από αυτές τις συζητήσεις ο μελλοντικός εξεταζόμενος αποκτά επιλογές,διευρύνεται ο ορίζοντας του.Γιατί σίγουρα θα ακούει ότι η τρίτη λυκείου απαιτεί τρελό διάβασμα.Μπορεί όμως να μην είναι απαραίτητο για αυτόν.Όταν διαβάσει αυτό το ποστ λοιπόν θα βρει και την επιλογή του ποιοτικού και όχι του ποσοτικού διαβάσματος.Αυτό που μένει είναι να εξετάσει τις επιλογές αυτές και να εντάξει την όσο δυνατόν καλύτερη στις δικές του ανάγκες και στη δική του ιδιοσυγκρασία.Καταλαβαίνω το point σου σχετικά με τους αγνώστους.Είναι όμως κάτι που διαφέρει ανά περίπτωση.Σίγουρα μπορείς να έχεις δίκιο.Κάποιοι μπορεί να είναι 65χρονοι pervs.Όμως δε μπορείς να αρνηθείς ότι υπάρχουν και καλοπροαίρετα άτομα μέσα στη συζήτηση που ποστάρουν με ψεύδη στοιχεία.Τείνω όμως να παραδεχτώ ότι κάτι τέτοιο εμφανίζεται με μικρότερη συχνότητα από αυτό που εσύ αναφέρεις.Και κανείς δεν ανέφερε ότι αν διαβάζεις όλη μέρα δε θα κουραστείς.Αυτό είναι ψέμα και εύκολα το αναγνωρίζει και ο πιο αδαής.Τέλος δε μπορώ να καταλάβω γιατί δε δέχεσαι τις συμβουλές των άλλων αν δεν τους γνωρίζεις.Μερικές φορές άλλωστε η διαδικτυακή επαφή έχει αποδειχθεί πιο ειλικρινής από την προσωπική.Γιατί όπου υπάρχει οικειότητα συχνά υπάρχει και ιδιοτέλεια,η οποία συνήθως είναι δυσδιάκριτη.Αντίθετα εδώ αν κάποιος γράφει μόνο για να ξεπεράσει τα κόμπλεξ του,νομίζω ότι γίνεται εύκολα αντιληπτός.Επίσης δε συμφωνώ απολύτως ότι είναι αδιάστατη μια άποψη με αυτόν που την εκφέρει.Αν δηλαδή κάποιος είναι ένας 65χρονος perv και εκφέρει κάποια σωστή άποψη,εσύ θα πεις ότι τα λεγόμενα του είναι εσφαλμένα μόνο και μόνο λόγω του χαρακτήρα του?Και ξέρω ότι η άποψη αυτή είναι ωφελιμιστική,αλλά σε εμένα φαίνεται ορθή αφού είναι δύσκολο να συναντήσεις τον άλλο.Μιλάς μόνο μέσω του net
Ο υποψήφιος καλά θα κάνει να ψάχνει απόψεις απ'τον κοντινό του περίγυρο,από φίλους/συγγένεις που έχουν ήδη δώσει,γνωστούς που τελείωσαν,ή ακόμα και φίλους φίλων του που τελείωσαν.Αν δεν έχει τίποτε απ'όλ'αυτά,καλά θα κάνει να βγει απ'την τρώγλη που αποκαλεί σπίτι του και βρωμάει ορμονίλα,να σβήσει το account του στο WoW και να αυτοκτον...να γνωρίσει κόσμο.
Σ'ένα forum,σε τέτοια θέματα,λίγα πράγματα μπορείς να αποκομίσεις από άποψη εμπειριών,αφού δεν ξέρεις των άλλων.Όπως είπα ήδη,στην συγκεκριμένη περίπτωση η άποψη είναι
αδιάστατη απ'τον εκφέροντα,επειδή αναφέρεται σε συγκεκριμένα προσωπικά γεγονότα.Sure,αν μιλούσαμε εδώ για Κβαντομηχανική ή για κοινωνικά ζητήματα,η άποψη μπορεί και πρέπει να θεωρείται αποστασιωποιημένη απ'τον πομπό της (για να μην έχουμε ad hominem),όταν μιλάμε για βιώματα όμως,όχι.
