Οπως ο ιατρός έχει ειδκότητες ετσι έχει και ο νοσηλευτής. Άλλη δουλειά κάνει ο νοσηλευτής χειρουργείου, άλλος αυτος που δουλεύει στην καρδιολογική και άλλος αυτος που δουλεύει σε μονάδες ή στο αναισθησιολογικό. Γιατί έχουμε να κάνουμε άμεσα με αρρώστους υπάρχει τεράστια εξειδίκευση και επιστημονικα και στο πιο απλό πράγμα που εσείς νομίζετε. Ο αναισθησιολόγος νοσηλευτής βρίσκεται πίσω απο το μονιτορ όλη την ώρα και ελέγχει την κατάσταση του ασθενοούς (η δοσολογία και η αγωγή είναι δουλειές του ιατρού αλλά δεν είναι αυτο΄γιατι΄μπορεί να υπάρχουν παρενέργειες που χρειάζονται άμεσους χειρισμούς). Σε καταστάσεις κρίσεις ένας νοσηλευτής πρέπει να έχει τις κατάλληλες γνώσεις για να δράσει γιατί σε αυτές τις καταστάσεις τα δευτερόλεπτα μετράνε. Όπως και ο νοσηλευτής μονάδας πρέπει να έχει τις κατάλληλες γνώσεις για να δράσει και να κρίνει καταστάσεις (κυανωση, κοιλιακή μαρμαρυγή). Ένας νοσηλευτής πανεπιστήμιου έχει λάβει την απαραίτητη ιατρική- νοσηλευτική παιδειά ώστε να μπορεί να κρίνει αυτές τις καταστάσσεις.
Ένας ιατρος δε βρίσκεται συνεχώς μπροστά στον ασθενή (οι ιατροι σε μέρα μη εφημερίας κοιμούνται) αυτή τη δουλειά την κάνει ο νοσηλευτής. Είναι απλή λογική ότι η νοσηλευτική πρέπει να γίνεται σε πανεπιστημιακο επίπεδο και η ακαταληλότητα των νοσηλευτών πολλές φορές έχει ως απόροια την θνητοτητα των ασθενών.
Το ότι η νοσηλευτική πανεπσιτημίου είναι καλύτερη φαινεται στο ότι τους νεοδιοριζομενους νοσηλευτές πανεπιστημιακής εκπαίδευσης τους χώνουν σε βαρβάτα τμήματα (όπως Μ.Ε.Θ. , αναισθησιολογικό, καρδιοχειρουργική) ακόμα και χωρίς προηγούμενη εκπαίδευση.
ααα και να μην ξεχάσω να σχολιάσω το ότι κάνετε και την δουλειά του αναισθησιολόγου αυτό και αν δεν είναι γελοίο και δείχνει το πόσο ανώριμοι είστε χαχαχαχαχχαχαχχαχαχαχαχχα φτάνει πια εάν θέλετε δώστε ξανά εξετάσεις να μπείτε στην ιατρική μην ρίχνετε το επίπεδο της σχολής με αυτα που λέτε δηλαδή έλεοςςςςςς χαχαχαχαχχα άκους εκεί κάνετε και την δουλειά τον γιατρών χαχαχαχχαχαχαχχαχαχχα τότε οι γιατροί είναι περιττοί ας τα κάψουν τα πτυχία
Η νοσηλευτική στην Ελλάδα σνομπάρεται περισσοτερο από τον απλό κόσμο. Δεν ειπανε τα κορίτσια οτι κάνουμε τη δουλειά αναισθησιολόγου (αλλά του νοσηλευτή - αναισθησιολογικού) οι υπόλοιποι βγάλατε λανθασμένα οτι μιλουσανε για αναισθησιολόγο (προφανώς δε ξέρετε πως λειτουργεί ένα χειρουργείο ή γενικότερα ένα τμήμα νοσοκομείο) και βγάζετε λανθασμένα συμπεράσματα. To ο΄τι στην Αμερική αυτή η δουλειά μπορεί να γίνει χωρις παρουσία ιατρού (σε καθορισμένα πρωτοκολλα είναι αλήθεια όπως και επίσης οτι σε ορισμένες πολιτειάς δίνεται η δυνατοτητα συνταγογράφησης όρισμένων φαρμακευτικών σκευασμάτων αλλά αυτά γινονται κατοπιν εξετάσεων. (Στην Αμερική κοιτάνε τι ξέρεις οχι τι σπούδασες)
Την αξία των νοσηλευτών την καταλαβαίνουν κάποιοι μόνο εάν νοσηλευτούν σε ένα δύσκολο τμήμα
Με απόψεις σαν τις παραπάνω (που τις εκφέρουν και παιδιά σπουδαγμένα) έχουν κάνει την νοσηλευτικά μη δημοφιλές επάγγελμα. Δυστυχώς στο εργασιακό τομέα οι νοσηλευτες είναι για να κλείνουν τρύπες. Ακομα και διδακτορικό να κάνεις μπορεί να μη σε αναβαθμίσουν ποτέ και να καταντήσεις να κάνεις νοσηλίες. Για αυτο και εγώ αποφάσισα να σπουδάσω ιατρική (γιατι στην νοσηλευτική και διδακτορικό να έκανα και καθηγητής να γινόμουνα κάποιοι να θα με σνομπάρανε).
Εμένα δε μου κάνανε δεχτή την μετάταξη σε Νοσοκομείο της Πάτρας (αν και σπουδάζω ιατρική) εξαιτίας ελλείψεως προσωπικού (θα αναγκαστώ να παρατήσω την δουλειά) αν και δουλεύω σε πανεπιστημιακό νοσοκομείο που προάγει την εκπαίδευση. Ενώ δεν έγινε δεχτή ούτε η εκπαιδευτική άδεια. (πιστεύω όpoioδήποτε άλλο επάγγελμα να κανα μια μετάταξη θα γινόταν).
Αntis εσύ φαίρεσαι ανώριμα. Το να κρίνεις με τέτοια βεβαιότητα την νοσηλευτική χωρίς να έχεις βγάλει καμιά νοσηλευτική σχολή σε καθιστούν ανώριμο. Οταν με το καλό δουλέψεις θα καταλάβεις ότι στην Ελλάδα υπάρχει ιατροκρατεία και έχουν αρκετά επαγγελματικά δικαιωμάτα εις βάρος πολλών ΤΕΙ(π.χ. ιατρικών εραστηρίων) αλλά και ΑΕΙ (π.χ.
βιολογίας).
